Znaczenie Dni Tygodnia i Wibracje Daty

Który dzień tygodnia jest dobry, a który zły na różne aktywności według astrologii wedyjskiej?

Astrologia i numerologia to wielce pomocne nauki starożytne dla znajdowania szczęśliwych dni i okresów czasu na różne działania ludzi, w tym na zaręczyny, sluby czy rozpoczynanie nowego biznesu. Starożytna astrologia wedyjska dawnych Aryan dotyczy bardziej dni liczonych od wschodu Słońca w danym dniu aż do następnego wschodu Słońca (godziny po północy do wschodu Słońca traktujemy jak godziny z poprzedniego dnia). Dni odgrywają kluczową rolę w kupowaniu, sprzedawaniu, zawieraniu małżeństw i tak dalej, a dzień z władztwem planety, ducha czy anioła planety, jest od wschodu Słońca liczony. Aryjczycy, a za nimi całe Indie, Pamir, Tybet, Hindukusz, Pakistan, Birma i okoliczne rejony, zwykle sprawdzają najlepszy dzień na rozpoczęcie czegoś nowego, ponieważ chcą być owocni od samego początku i zgodnie z astrologią mieć jak najlepsze szanse na załatwianie różnych spraw. W dzisiejszych czasach nawet kraje zachodnie zaczęły dostrzegać dobre i złe dni, chociaż na bazie podobnej wiedzy z astrologii chaldejskiej i helleńskiej. 

Liczby i planety w astronumerologii

Astrologia wedyjska, związana z Jogą i Rytuałami Ogniowymi, zapewnia kompleksowe wskazówki dotyczące dni tygodnia, i ich funkcji co łatwo się łączy z analizą numerologiczną daty. Według systemu indyjskiego czy hinduskiego dzień tygodnia zaczyna się o lokalnym wschodzie Słońca, a kończy o kolejnym wschodzie Słońca, następnego poranka. Jest to dość odmienne od kalendarza gregoriańskiego, w którym dzień tygodnia i cała data rozpoczynają się o godzinie 12:00 w nocy czyli od północy. Na całym świecie obowiązuje system siedem dni w tygodniu pochodzący ze Wschodu. Uważa się, że dni tygodnia są ważne dla osiągnięcia zwycięstwa oraz owoców (siddhi) w pożądanym zadaniu. Jeśli planetarny władca dnia jest silny w danym kierunku, to upragniona praca czy działanie przyniesie ci sukces, natomiast gdy władca dnia jest słaby w temacie, nie możesz oczekiwać sukcesu od dnia, nie ma pomocy od nieba. 

W astrologii wedyjskiej, sanskryckie słowo "Vaara" (w hindi: Vaar) to nazwa dni słonecznych. Podobnie jak w kalendarzu zachodnim, w kalendarzu hinduskim jest łącznie siedem Vaarów. Przetłumaczone jako „Dzień” tygodnia, Vaara / h jest ważną gałęzią w formowaniu Panchang i jest całkowicie oparte na ruchu Ziemi wokół własnej osi. Różnica czasu między jednym wschodem słońca a drugim jest znana jako „Vaara” lub dzień. Każda Vaara jest pod wpływem planety rządzącej o wschodzie Słońca danego dnia i kojarzy się z cechami tej planety, z cechami ducha czy anioła planety. W hinduskim kalendarzu wedyjskim Vaary są używane do oznaczenia początku pomyślnych i niepomyślnych czasów na wykonanie zadania lub czynności.

Półcienie czyli zaćmieniowe węzły księżycowe Rahu (Głowa Smoka) i Ketu (Ogon Smoka) kojarzą się z wtorkiem i sobotą, a Rahu także z częściami każdego dnia i każdej nocy jako czas tzw. Rahukalam. Liczenie każdego dnia rozpoczyna się wraz ze wschodem słońca i kończy się wraz ze wschodem dnia następnego. Każdy dzień lub Vaara składa się z 24-godzinnego cyklu (lub 30-tu muhurt wedyjskich), który w kalendarzu wedyjskim jest oznaczony jako Hora. Zarządzanie każdą planetą w każdym z dni nadaje im odpowiednie nazwy. Chociaż każdy dzień jest nowym początkiem i jest odpowiednim momentem na wykonanie różnorakich zadań, jeśli naprawdę tego chcesz, każdy dzień ma pewne zalety i wady. W kalendarzu wedyjskim są dni, które są uważane za bardzo pomyślne, a niektóre jako do czegoś nie pomyślne. 

Arhat - Doskonały Mistrz Przewodnik Duchowy

Arhat, Arahat, Arhant - Mistrz Doskonały, Niszczyciel Wrogów Duchowości 

Arhant (pālijskie), a w sanskrycie अर्हत् Arhat, Arhant; hindi i dżaina praktycie Arihant अरिहन्त; tyb. draciompa; chin. 阿羅漢 āluóhàn lub 羅漢 luóhàn; kor. arahan 아라한; jap. arakan, rakan; wiet. A-la-hán. Nazwa pochodzi od pālijskiego araha = godny, czczony, stąd – arahanta, arahant. Popularna ludowa etymologia wyprowadza słowo od sanskryckiego ari "wróg" i hanti "zabił/ła", gdzie "wróg" to wewnętrznie  trucizny skalań, także złe duchy, demony do wypędzenia, źli zagrażający dharmie do pokonania w walce. Tybetańskie tłumaczenie Draciompa ("Niszczyciel Wrogów") opiera się dokładnie na tej etymologii. Arhat lub Arhant w sanksrycie to dosłownie: 'wart', 'godny', 'czci godny', 'uprawniony', 'czczony', 'ten do którego można i warto kierować modlitwy', w buddyzmie, jodze czy dżinizmie to osoba doskonała, która wejrzała w prawdziwą naturę istnienia, wyzwoliła się z więzów pożądań, osiągnęła nirwanę i nie odrodzi się już więcej z powodu uwarunkowań karmicznych. 

Adibuddha - Vajrasattva - El Moryah

Gnoza używa pojęcia Arhat w zapisie Archont i nieco innym znaczeniu, gdzie Archonci to bogowie, demiurdzy, istoty mające władzę mocy stwórczej, często jednak są to nasi dawni mistrzowie doskonali, którzy ulegli przebóstwieniu i dalej opiekują się ludzkością. Arhat bywa założycielem aśramu, klasztoru czy linii sukcesji w ramach szkoły myśli duchowej. Archont (gr. ἄρχων archon, dopełniacz ἄρχοντος archontos - rządzący) – najwyższy urzędnik państwowy w starożytnych Atenach, który przewodniczył radzie areopagu i zajmował się najważniejszymi sprawami ateńskiej polis. Urzędnicy ci pojawili się w VIII w. p.n.e.. Gnoza używa jednak tego pojęcia w znaczeniu wodza duchowego, oświeconego, a kultura obszaru Himalajów jako oświeconego mistrza duchowego, wodza szkoły ezoterycznej, dzierżawcę linii przekazu. Dżainowie utożsamiają Arhanta z Dżiną (Zwycięzcą) oraz Tirthankarą (Odnowicielem Brodu). Tirthankara to ten kto przychodząc odnawia czy ożywia stare duchowe nauki, praktyki i tradycje tak, że stają się Brodem czy Bramą do Boskości, Żywą Ścieżką. Tirthankara to lotosowy jogin, mistrz duchowy, który ożywia i odnawia Sanghę. 

Słowo arh, arha, arhati to w sanskrycie zasługa, cnota, godność, bycie godnym czci i uznania, prawo do odbierania szacunku i czci boskiej, brawo do bycia cenionym i szanowanym, prawo do bycia zaprezentowanym jako mistrz duchowy, bycie kimś kto ma pozwolenie aby się do niego modlić, bycie obiektem modlitwy, bycie cennym, stan mistrza będącego skarbem najcenniejszym dla ludzi i bóstw. Cecha arhariSvaNi oznacza zdolność, takie siddhi, że doprowadza się wrogów i judaszy do gorzkiego płaczu i straszliwego żalu, dosłownie jest to 'powodowanie głośnego płaczu wrogów'. Arhat to osoba podążająca za doktryną duchowych zwycięzców. Cecha arhattama oznacza, że się jest najcenniejszym skarbem, stąd zwyczaj ukrywania mistrzów i nierozmawiania z nowicjuszami czy zainteresowanymi o doskonałym mistrzu zanim uczeń nie udowodni, że jest wart przedstawienia go Arhatowi. 

Każdy kto poznał Arhata osobiście ma wobec Arhata obowiązki, których niedopełnienie jest zbrodnią ciężkiej kategorii, a wśród tych obowiązków jest ochrona i obrona Arhata jako największego skarbu, nawet za cenę własnego życia. Wśród tych obowiązków jest spełnianie Arhita czyli czczenie Arhata, na co składa się udział w rytualnych ceremoniach oddawania czci takich jak pokłony przed obliczem Arhata (Arhanta, Archonta), a ci, którzy takich prostych obowiązków nie wykonują automatycznie zaliczają się do złych, ktorych ogarnie jeszcze większy mrok. Gdy Światłość przychodzi na świat, w postaci Arhata, okazuje się którzy są po stronie Światła, a którzy są sługami Ciemności. Kto nie jest z Arhatem ten jest po stronie Ciemności i w mrokach chaosu pogrąży się na zawsze. 

Hierarchia Mistrzów Mądrości

Duchowa Hierarchia Mistrzów Mądrości - Rada Oświeconych 

Mistrzowie, tworzący Hierarchię Duchową, są strażnikami Bożego Planu na naszej planecie, na Ziemi. Pracują w ukryciu poprzez swoich Uczniów Światłości we wszystkich sferach ludzkiego działania, inspirując w ten sposób największe osiągnięcia człowieka w historii ludzkości. Mistrzowie, potężni Guru, Mahasiddhowie, prowadzą i uczą, ale to ludzkość sama, odpowiadając z własnej nieprzymuszonej woli, tworzy nowe cywilizacje. Główną rolą Hierarchii Mistrzów Mądrości jest rozwijanie samoświadomości we wszystkich istotach i świadomości w niższych królestwach przyrody. Bycie wzorem dla ludzkości i przekazywanie woli logosu planetarnego. Mistrzowie przygotowują swych uczniów do wtajemniczenia i zapewniają im dziedzinę, w której mogą służyć wzrastając w mądrości i mocy. Chronią nas też od nadmiaru inwolucyjnych sił kosmicznych potocznie zwanych ciemnymi czy demonicznymi. 

Mistrz El Moryah - Mahatma Himalaya

Przez cały czas Mistrzowie Mądrości i Światła przekazują światu różnorodne energie. Są strażnikami tych energii, a przesyłają je w taki sposób, że tylko ludzie spełniający określone warunki moralne i mentalne są w stanie karmić się tymi boskimi przesyłkami. Przez naukowe zastosowanie boskich energii duchowych powodują zmiany w ewolucji świata. Reagujemy na nie dobrze lub źle, a nasze cywilizacje i nasze życie są pod każdym względem wynikiem tej reakcji. Energie te czynią nas tym, czym jesteśmy jako boskie dusze, wyższe jaźnie. Kreują nowy świat, kształtują każdą kolejną epokę, w tym astrologiczną, nadchodzącą Epokę Wodnika. Obecnie, ludzie bardziej wrażliwi na boskie światło pojmują je intuicyjnie. Nasze właściwe reakcje jak przykładowo organizowanie się w coraz większe grupy medytacji ze światłem, wskazują na to, że znajdujemy się na drodze ku strukturom nowej cywilizacji, która ukaże nadchodząca epoka którą właśnie budujemy. 

Zawsze gdy ludzkość zbliża się do wielkiego przełomu, Duchowa Hierarchia Mistrzów wysyła Nauczyciela, aby wskazał jej drogę, Nauczyciela, którego nauki z czasem pociągną znaczącą część ludzkości. Sadaśiwa, Rama, Kriszna, Dattatreya, Zaratuszthra, Abraham, Buddha, Mahawira, Jehoszuah, Mani, MahaŚankara, Muhammad, Sai Awatara, Kalkin Maitreja to tylko jedni z wielu wielkich duchowych wysłanników. Obecnie, w ciężkich czasach wojen imperialistycznych o panowanie nad narodami i terroryzmu fiskalnego (ekonomicznego), po raz pierwszy od niezliczonych tysiącleci mistrzowie duchowi powracają na Ziemię wraz z "Mistrzem wszystkich mistrzów", głową Duchowej Hierarchii, Kalkinem częściej znanym jako Maitreja. Odpowiedzią ludzkości na tę niezwyklej miary pomoc będzie stworzenie nowej cywilizacji o zasięgu ogólnoplanetarnym, bez podziału ludzi na rasy, kolory i religie. Nawet opracowanie prostego języka uniwersalnego ułatwiającego komunikację ludziom z tradycji o trudnych do nauczenia się językach, takiego jak Esperanto, miało miejsce pod wpływem boskiej inspiracji Oświeconych Mistrzów Mądrości.