Giuseppe Calligaris - uczony mag i uzdrowiciel

Giuseppe Calligaris - Uzdrowiciel, uczony medyk i mistyk (1876-1944) 

Jeśli zrobilibyśmy listę najbardziej kontrowersyjnych naukowców XX wieku, włoski lekarz i naukowiec Giuseppe Calligaris znalazłaby się z pewnością na samym szczycie tej listy. Cóż takiego odkrył ten człowiek, którego jedna z książek stała się podręcznikiem akademickim służącym przez długie lata studentom medycyny we Włoszech. Druga z kolei została nie tylko wycofana ze sprzedaży, ale za jej napisanie odebrano Calligarisowi tytuł profesora uniwersytetu.  

Giuseppe Calligaris przy pracy

Giuseppe Calligaris urodził się w małej górskiej miejscowości Forni de Sotto we Włoszech 29 października 1876 roku (wibracja roku 23, daty urodzenia 35/8). Jego ojciec był lekarzem gminnym i przypuszczalnie to on przekazał synowi zamiłowanie do medycyny. W 1901 roku Giuseppe Calligaris ukończył wydział medycyny w Bolonii i otrzymał dyplom lekarza. Jego praca dyplomowa zatytułowana „Myśl, która leczy” wywołała wówczas wielkie poruszenie na uczelni poruszając kwestie z zakresu psychoterapii. W roku 1902 doktor Giuseppe Calligaris przeniósł się do Rzymu, gdzie został asystentem dyrektora instytutu neuropatologii na miejscowym uniwersytecie. Otworzyła się przed nim obiecująca kariera. Jego talent, zdolności i aspiracje doprowadziły do nadania mu w 1909 roku tytułu profesora medycyny. Wkrótce potem, z pomocą ojca, Calligaris zakłada klinikę chorób nerwowych. W trakcie swojej praktyki lekarskiej obserwował różnice we wrażliwości chorych, cierpiących na uszkodzenie układu nerwowego. To doprowadziło go do odkrycia na ciele człowieka ciągu nadwrażliwych linii, których pobudzanie powoduje określone reakcje psychofizyczne, takich samych jakie znane są w chińskiej i indyjskiej medycynie jako meridiany. 

Zaobserwował też punkty wzdłuż tych linii, których odpowiednia stymulacja powoduje wręcz zadziwiające i niewiarygodne możliwości człowieka. Okazało się, że nauczył się precyzyjnie udokumentował rewelacyjną metodę pobudzania zdolności paranormalnych. Rezultatem stymulacji odkrytych przez doktora Calligarisa punktów jest, między innymi czytanie myśli innego człowieka, telepatyczne wysyłanie i odbiór myśli, widzenie osób i przedmiotów na odległość, widzenie aury, bilokacja czyli przebywanie w dwóch miejscach na raz, jasnowidzenie, wykrywanie kłamstwa i prawdy, przekazywanie odczuć, widzenie przeszłości i przyszłości, widzenie mieszkańców innych planet i światów, widzenie gwiazd i planet w przybliżeniu. 

Medyk, uzdrowiciel i mistyk Giueseppe Calligaris dokładnie opisał rozmieszczenie tych punktów na ciele człowieka, a także sposób, w jaki należy je stymulować. Metoda Calligarisa, oprócz wyzwolenia zdolności paranormalnych, pozwala także leczyć pewne choroby z niektórymi rodzajami nowotworów włącznie, tak samo jak chińska czy indyjska akupresura i akupunktura, o których wówczas krążyły mity i legendy. Każdy z nas może nauczyć się, jak rozmawiać telepatycznie, jak widzieć przyszłość czy znikać przedmioty. Sposób na to – niewiarygodnie prosty – odkrył w dziełach wschodniej wiedzy tajemnej, zbadał, opracował naukowo i rozpowszechnił doktor Giuseppe Calligaris. Opublikował w temacie obszarów i linii wrażliwych 19 opasłych tomów dzieł liczących łącznie 20 tysięcy stron. Wiele z tomów jego prac wydano jednak w nakładzie zaledwie kilkaset egzemplarzy i szybko stały się białymi krukami wiedzy tajemnej, dostępnymi jedynie w języku włoskim, gdyż za jego życia nie dokonano żadnego przekładu na inne języki. 

Tradycyjna Medycyna Wschodu

Stara Sztuka Uzdrawiania - Wspólnota Uzdrowicieli - Bhaishajya Sampradaya

Na Wschodzie popularna jest Stara Sztuka Uzdrawiania, pradawna tybetansko-indyjsko-perska i kaszmirska Szkoła Uzdrawiania i Tradycyjnej Medycyny. Wywodzi się z tak zwanej Jogi Uzdrowienia znanej w Tybecie i Kaszmirze lepiej jako Bhaishajya, a w spolszczeniu Bhaiszadźja, i z niej zaczerpnięto wiele metod współczesnej medycyny psychosomatycznej i psychoterapii. Metoda Gestalt wraz ze swym "gorącym krzesłem", trening asertywności, techniki bioenergetyczne (m. in. Lowen), trening autogenny Schultza (autosugestywna relaksacja), postępująca relaksacja Jacobsona (tensje i rozluźnienia poszczególnych mięśni, jogoda), grupy poznawcze, psychodramy, psychologia procesu, trening twórczej ekspresji, metoda tzw. "lustra", nauka o afirmacjach, rebirthing - wszystko to są wyrwane z kontekstu techniki Jogi Uzdrowienia, które zostały przeszczepione do medycyny jako skuteczne środki terapeutyczne. Możesz poznać je prosto ze źródła, z którego pochodzą, którym jest faktycznie joga lecznicza, bheshajya joga (bheszadźja). Możesz zapoznać jogę jako medycynę psychosomatyczną, a w szczególności jako system prewencyjnej psychoedukacji. Łatwiej zapobiegać niż leczyć, a lecząc łatwiej, gdy pamiętamy o duchowej esencji (Sai/n) ludzkiej istoty. 

Bhaishajya Deva - Mistrz Uzdrawiania

Sztuka duchowego uzdrawiania opiera się o metody stosowane przez duchowych Uzdrowicieli ludzkości we wszystkich epokach i we wszystkich tradycjach duchowych, szczególnie w tych, które wywodzą się z kultury indoeuropejskiej obejmującej Hindusów (Indoariów), Słowian, Bałtów, Persów, Celtów, Germanów, Greków, Rzymian. My, Indoariowie u swego prehistorycznego korzenia, zawsze powinniśmy pamiętać o tęsknocie duszy kierującej nas ku naukom i praktykom wedyjskim, gdzie nasze źródło i nasz duch. Prawa i zasady rządzące duchowym uzdrowieniem są przekazywane na warsztatach Bhaiszadźja Jogi tak, aby można je było stosować praktycznie w swoim własnym życiu. 

Praktyki duchowej psychoterapii i psychoedukacji; szeroko pojęte doskonalenie umysłu, leczenie potęgą oddechu, sztuka afirmacji i autosugestii, twórczy dobrobyt, powodzenie i szczęście, magia twórczej wizualizacji; uzdrowienie bólu złamanych serc, rozwój duchowy uzdrowiciela, zastosowanie wibracji leczniczych mantramów (fraz dźwiękowych); sztuka odprężania i relaksacja, transcentendalne techniki uzdrawiania. Potęga umysłu, mowy, magnetyzmu, myśli, dźwięku, wszystko w służbie samopomocy i samoleczenia. Starożytne receptury ryszich i sufich. Tworzenie Kręgów Uzdrawiającej Mocy (Bhai-ćakram). Duch Święty (Ćaitanja) i charyzmatyczne uzdrawianie duchowe w religiach świata. Sztuka modlitwy wstawienniczej, prośby i intencje dla chorych i umierających. Tradycyjne inicjacje w Świadomość Mistrza Uzdrowienia (Guru Bhaiszadźja). Tajemna Moc Widura (Lapis Lazuli).

Unani - Tradycyjna Medycyna Perskich Sufich

Unani - Tradycyjna medycyna suficka Awicenny 

Medycyna Unani to połączenie najlepszych tradycji medycznych starożytnej Grecji z medycyną arabską i perską. Wielka jest rola Awicenny i innych wielkich lekarzy arabskich i perskich w rozwoju medycyny zachodniej. Tradycyjne systemy  medycyny indyjskiej, chińskiej czy arabskiej (semickiej) mają historię trwającą ponad 5000 lat i zostały wykorzystane skutecznie przez miliardy ludzi, podczas gdy istnienie nowoczesnej medycyny euro-amerykańskiej to jedynie 150 lat, licząc jej rozwój od drugiej połowy XIX wieku. WHO - Światowa Organizacja Zdrowia uznaje jednak równorzędność tradycyjnych systemów medycznych, w tym medycyny chińskiej, indyjskiej tradycyjnej ajurwedy, tybetańskiej ajurwedy, mongolskiej ajurwedy, medycyny siddham, medycyny unami i wielu systemów szamańskich (uzdrowicielskich), także terapie typu homeopatii. 

Sufi Hakim - Ibn Sina - Awicenna

Unani-tibb lub Yūnānī w arabskiej, hindustani, paszto i perskiej kulturze to tradycyjna medycyna oparta na szkołach arabskich i greckich z dodatkiem perskich i indyjskich wpływów, znana także jako medycyna Awicenny. Zainicjowana przez Hipokratesa i Galena, rozwinięta i udoskonalona przez al-Razi (Rhazes), Ibn Sina (Avicenna), Al-Zahrawi, Ibn-Nafis. Opiera się o cztery Akhlat czyli istotne esencje humoralne: Krew (Dam), Flegma (Balgham), Żółć (Szafra, Safra, Ṣafrā'), Czarna Żółć, Tetra (Saudaa, Saudā'). Kiedy cztery Akhlat czyli cztery istotne esencje są w równowadze, organizm posiada ogromną siłę samoobrony i samoleczenia: Quwwat-e-Mudabbira. Początki współczesnej medycyny Unani sięgają roku 1025, kiedy to Awicenna lepiej znany jako Sufi Ibn Sina opublikował po persku jedno ze swoich wielkich dzieł znanych jako Kanon medycyny (Canon of Medicine). Medycyna Unani stała się szerzej znana w Indiach dopiero w XII/XIII wieku, w sumie od ustanowienia Sułtanatu Delhi i w czasie jego istnienia (1206–1527). Kolejne rozprzestrzenienie medycyny Unani miało miejsce za czasów Imperium Mogołów. Panujący w północnych Indiach Alauddin Khilji w latach 1296 do 1316 miał na swoim sułtańskim (królewskim) dworze kilkunastu medyków (Hakim) leczących ludzi metodami medycyny Unani. 

Unani jest niezwykle popularna wśród Arabów, Persów i Hindusów oraz ludzi z zewnątrz zafascynowanych Indiami, Arabią czy Pakistanem. Oparta jest ona na założeniach sformułowanych przez Hipokratesa i Galena, uzupełniona przez Awicennę. Zgodnie ze starogrecką i staroarabską nauką, ludzki organizm działa w oparciu o cztery płyny, których proporcje oraz wzajemne oddziaływanie mają kluczowy wpływ na kondycję oraz charakter człowieka. Zgodnie z tą samą teorią, rodzaj leczenia, jakiemu w razie choroby należy poddać jednostkę, powinien zależeć od jego temperamentu, a ściślej od stanu czterech esencji humoralnych. Rozkwit medycyny za czasów arabskich i perskich nastąpił za sprawą znamienitych medyków (Hakim), takich jak Rhazes (Sufi al-Razi, Zakariyā Rāzī 854-925), Avicenna (Sufi Ibn Sīnā 980-1037), Sufi Al-Zahrawi (936-1013), oraz Sufi Ibn Nafis (1213-1288). 

Hrabia Cagliostro - Wielki Mag i Okultysta

Hrabia Cagliostro - wielki mistyk, mag, okultysta, alchemik, uzdrowiciel, mesmerysta, kabalista...

Alessandro di Cagliostro, Hrabia di Cagliostro, właściwie Giuseppe Balsamo - ur. 2 czerwca 1743 w Palermo, zm. 26 sierpnia 1795 w San Leo - włoski mistrz duchowy żyjący w XVIII wieku, okultysta, alchemik, uzdrowiciel, kabalista, wolnomularz, antyklerykał, założyciel Zakonu Masonerii Egipskiej i jego mistrz Wielki Kopta w linii sukcesji Proroka Henocha. Jeden z pomówionych uczestników afery naszyjnikowej na dworze króla Francji Ludwika XVI. Postać Hrabiego di Cagliostro stała się inspiracją dla wielu twórców: pisarzy, kompozytorów i reżyserów filmowych. Był między innymi wzorem bohatera literackiego dla Johanna Wolfganga Goethego i Aleksandra Dumasa. W 1938 Jan Adam Maklakiewicz napisał balet komiczny "Cagliostro w Warszawie", który jest swobodną fantazją opartą na tle pobytu Cagliostro w stanisławowskiej Warszawie, autorem libretta był Julian Tuwim. Józef Balsamo, znany jako Aleksander hrabia Cagliostro, urodzony w ubogiej dzielnicy sycylijskiego Palermo, zrobił w XVIII wieku wielką karierę metafizyczną i okultystyczną, której poszczególne etapy znaczyły się magią, alchemią, ziołolecznictwem, mesmeryzmem (bioenergoterapią), medycyną, okultyzmem, antyklerykalizmem i zjawiskami paranormalnymi. Aleksander hrabia Cagliostro był wielkim medykiem i alchemikiem, wielkim okultystą, ezoterykiem i magiem, któremu przypisuje się między innymi wynalezienie eliksiru młodości, który rzeczywiście działał, gdyż zawierał kilka połączonych kuracji, w tym kąpiele w ziołach balsamicznych, zioła na oczyszczenie organizmu i odchudzanie, dbałość o odpowiednią dietę. 

Hrabia Cagliostro - Wielki mag, okultysta i antyklerykał

Józef Balsamo znany jako Hrabia Cagliostro był utalentowanym hipnotyzerem, okultystą, szamanem, twórcą i arcykapłanem tajemniczego rytu masońskiego, powiernikiem monarchów i arystokratów, dobroczyńcą ubogich, a także jednym z luminarzy Wieku Rozumu! To Hrabia Cagliostro zainspirował słynnego Mozarta do skomponowania "Czarodziejskiego fletu"; to on natchnął Goethego do napisania "Fausta"; to on przyjaźnił się z Katarzyną Wielką i Marią Antoniną; to on był bezpodstawnie zamieszany w słynną i barwnie opisaną przez Dumasa w "Trzech Muszkieterach" "aferę naszyjnika" na dworze Ludwika XVI; to jego ów władca Francji nakazał wtrącić do Bastylii; jego Stanisław August Poniatowski bezpodstawnie wygnał z Warszawy gdzie uleczył tysiące ludzi; to jego zwalczał chory na paranoję pieniaczą fanatycznie obłąkany papież Pius VI. a wraz z nim katolicka inkwizycja, później znana jako faszyzm i nazizm oraz hitleryzm; to wreszcie z jego czaszki zwyrodniali w swym bestialstwie żołnierze legionów Henryka Dąbrowskiego pili w 1797 roku w twierdzy San Leo "za naszą wolność i waszą" bezczeszcząc zwłoki wielkiego maga i okultysty w swoim satanicznym amoku katolickim. 

Giuseppe Balsamo pochodził z Sycylii. Był synem Piotra Balsamo i Felicji Braconieri. Jako młody chłopak wcześnie osierocony przez ojca został oddany pod opiekę wuja, bogatego jubilera. Nie miał jednak zamiłowania do złotnictwa i nie chciał uczyć się tego zawodu. Rodzina oddała go więc za karę na rzekome na wychowanie do fanatycznego katolickiego Seminarium Św. Rocha w Palermo z nadzieją, że zostanie katolickim duchownym. Tam uznano go za osobę o nadprzeciętnej inteligencji jednak sprawiającą zbyt duże problemy wychowawcze, gdyż nie akceptował powszechnej w nim sodomii, zoofilii ani pedofilii. Wysłano go więc karnie na dalsze studia do klasztoru bonifratrów o obostrzonym reżimie w Caltagirone, a miał wtedy zaledwie lat trzynaście. Giuseppe Balsamo również tutaj nie mógł znaleźć dla siebie miejsca i mimo zainteresowania zielarstwem oraz medycyną w wieku lat około 17-tu porzucił naukę i uciekł z tego sekciarskiego i zboczonego zakonu, który w owym czasie zajmował się najbardziej molestowaniem seksualnym i bestialskim gwałceniem swoich pensjonariuszy, wychowanków i młodych zakonników z nowicjatu, w tym chłopców takich jak Józef Balsamo. 

Leczenie Duchowe - Podstawy Wiedzy

Wprowadzenie do leczenia duchowego 

Stwierdzenie, że jestem uczniem tybetańskim pewnego stopnia, jest chyba niewystarczające, albowiem wszyscy są uczniami od najskromniejszego kandydata aż do — i ponad — samego Chrystusa. Żyję w ciele fizycznym na granicy Tybetu jak inni ludzie i czasem, gdy me zajęcia na to pozwalają, przewodniczę (z punktu widzenia ezoterycznego) wielkiej grupie łamów tybetańskich. I to chyba było przyczyną, iż mówiono, jakobym był przełożonym pewnego klasztoru łamów.

Leczenie duchowe - bioenergoterapia

Towarzysze mej pracy w Hierarchii (a wszyscy prawdziwi uczniowie są towarzyszami w tej pracy) znają mnie pod innym imieniem i na innym urzędzie. A.A.B wie kim jestem i rozpoznaje mnie pod obydwoma mymi nazwami. Jestem waszym bratem, przebywającym trochę dłużej na ścieżce niż przeciętny uczeń i ponoszę przez to większą odpowiedzialność. Jestem tym, który zmagał się i wywalczył swą drogę w większym świetle niż kandydaci mający czytać ten artykuł i dlatego muszę działać jako dobry przewodnik światła, bez względu na to, ile by to kosztowało.

Nie jestem starym człowiekiem i nie mam tego wieku, który liczą Mistrzowie, jednak nie jestem młody i niedoświadczony. Zadaniem moim jest nauczać i rozpowszechniać wiedzę Odwiecznej Mądrości, gdziekolwiek tylko mogę znaleźć oddźwięk, i czynię to już od wielu lat. Staram się również być pomocny Mistrzom M. i K.N., gdy tylko nadarzy się sposobność, albowiem już od dawna byłem złączony z Nimi i z Ich pracą.

W tym wszystkim, co wyżej wspomniałem, oznajmiłem wam wiele, jednakże równocześnie nie powiedziałem nic, co by mogło was skłonić do ofiarowania mi ślepego zaufania i nieograniczonego przywiązania, który uczuciowy kandydat ofiarowuje Guru i Mistrzowi, nie będąc jeszcze w stanie z Nim się skontaktować. Nie dojdzie on do upragnionego połączenia z Guru, dopóki nie przemieni uczuciowego przywiązania — w altruistyczną służbę dla ludzkości, a nie dla Mistrza. Książki, które napisałem, wysyłam nie żądając ich przyjęcia, mogą one być poprawne, prawdziwe i pożyteczne albo mogą takie nie być.

Awicenna - Tradycyjna Medycyna Perska i Arabska

Awicenna - Medycyna Sufi Ibn Sina 

Awicenna – po łac. Avicenna; w j. perskim Persian پور سينا Pur-e Sina [ˈpuːr ˈsiːnɑː], w arabskim: Abū ʿAlī al-Ḥusayn ibn ʿAbd Allāh ibn Sīnā lub krótko Ibn Sina ابن سینا po tadżycku: Abu Ali Sino, po hebrajsku: Awen Sena, w nowoperskim: Bu Ali Sina. Uzdrowiciel i lekarz suficki – ur. 980, zm. 1037 roku – perski lekarz, filozof, przyrodnik, alchemik, poeta, mistyk i uczony. Ojciec nowoczesnej medycyny akademickiej. Jego łacińskie nazwisko wywodzi się ze zniekształconego Ibn Sina, pod którym znany był w Persji. Był autorem ponad 450-480 książek z szerokiego zakresu wiedzy, z których wiele traktowało na tematy filozoficzne i medyczne, z których najbardziej znane to Kanon medycyny. 

Awicenna nazywany był często „ojcem nowoczesnej medycyny”, nazwano go też „najsłynniejszym uczonym sufizmu i jednym z najsłynniejszych uczonych wszech czasów wśród wszystkich narodów świata”. Awicenna – Sufi Ibn Sina – kształcił się w Bucharze, służył Sasanidom, a po ich upadku w 999 roku prowadził wędrowny tryb życia charakterystyczny dla sufickich derwiszów i fakirów. Nauki medyczne Awicenny zawierają anatomię i fizjologię człowieka, opisy chorób oraz rozmaite leki fitoterapeutyczne, zielarskie, ale także kompletną diagnostykę z trzech pulsów, znacznie bardziej rozwiniętą niźli wersja znana i popularna na zachodzie, a zaczerpnięta z medycyny chińskiej. 

Sufi Ibn Sina Awicenna

Awicenny „Kanon medyczny”, to dzieło, które w Polsce obowiązywało jako podręcznik medycyny aż do czasu kołłątajowskiej reformy szkolnictwa w 1789 roku! Polska ma zatem sporo z sufizmem i perską i ismaelicką filozofią wspólnego, podobnie jak cała cywilizowana Europa. Choroby dzielono na spowodowane przez gorąco, zimno, wilgoć oraz suchość, a bardziej szczegółowo na ich nadmiary i niedobory oraz kombinacje. Wiele wschodnich źródeł podaje, że jednym z sufickich mistrzów i nauczycieli Awicenny był Sufi Abū Saʿīd Abi’l-Ḵayr (967-1049). Z dorobku Pir Ibn Sina zachowało około 240 książek, z czego ponad 150 dotyczy tematów filozoficznych i metafizycznych, mistyki i ezoteryzmu sufickiego, zaś przynajmniej 40 to dzieła naukowe z dziedziny medycyny!

Awicenna szybko stał się liderem wśród filozofów, a jego myśl filozoficzna i metafizyczna zdominowała kulturę islamu aż do XII wieku, stopniowo ogarniając także swoim wpływem średniowieczną Europę. Myśl Awicenny wykładano w Paryżu od 1210 roku, a sam Awicenna był głównym źródłem filozoficznej inspiracji dla Tomasza z Akwinu w dziedzinach metafizycznych. Jednym z wiecznych tematów rozwijanych przez Awicennę było zagadnienie Bycia, w którym rozróżnia Istotę (Mahiat) od istnienia (Wujud, Łudżud).