Zaćmienie Księżyca - Zjawisko Demoniczne

Zaćmienie Księżyca - Zjawisko Demoniczno-Tytaniczne

Zaćmienie Księżyca - 19 listopad 2021. Nadchodzi astrologicznie najmroczniejsze zjawisko jesieni roku 2021, wywołujące długotrwałe zmiany. Pełnia Księżyca (Purnimah) w Znaku Byka (Księżyc jest w Znaku Byka) nie będzie mieć nic wspólnego ze spokojnym uziemieniem. Ten, kto przetrwa i przeżyje aktualny zaćmieniowy tydzień czy pięć dni w okolicy zaćmienia Księżyca, będzie gotowy na każdy scenariusz jaki zgotuje los czyli fatum. Sprawy mogą przybrać dramatyczny obrót, gdy na niebie zabłyśnie tarcza pełni Księżyca. Jej część tym razem zostanie zaciemniona, co tylko zwiastuje przełomowe zmiany, mroczne zmiany. Trudne zjawiska będą jednak korzystne dla znaków Skorpiona, Strzelca oraz Koziorożca, co nie dziwi, gdyż połowa Strzelca i Koziorożca to galaktyczne Imum Coeli z Ciemnymi Mgławicami oraz wielką Czarną Dziurą nad którą krążą wszystkie gwiazdy Drogi Mlecznej. Te trzy znaki zodiaku zaskakująco odnajdą się w nadchodzącym chaosie zaćmieniowym. 

Zaćmienie Księżyca zwykle przyspiesza przeznaczenie (fatum), którego w żaden sposób nie można uniknąć, przyspiesza fatum, chociaż fatum nie zawsze jest typowo doświadczane jako zły los. Fatum to ogólnie wszystko to, co w ludzkim życiu jest już karmicznie wykrystalizowane tak, że pozostaje niezmienne i nie można tego uniknąć, a zatem wszystko to, co jednak musi się wydarzyć, nawet pomimo starań o zmianę losu. Jeśli coś ma się rozpaść to się rozpadnie, jeśli ktoś ma umrzeć musi umrzeć, a jeśli ktoś ma wyzdrowieć, to wyzdrowieje, pomimo bardzo złych prognoz i przygotowania aktu zgonu przez lekarza. Co ma wisieć nie utonie, ale niestety często bardziej działa to w odwrotną stronę, że kto ma się pogrążyć, ten na pewno się pogrąży. 

Zaćmienie Księżyca - wejście Księżyca w cień rzucany przez Ziemię

W astrologii zaćmienia Luny czyli Selene (Ćandra/mas) aktywują smocze węzły księżycowe, odpowiadające za naszą przeszłość oraz przyszłość zapisaną nam w gwiazdach. Pod ich wpływem dochodzi do wydarzeń, jakich w żaden sposób nie można uniknąć. Mówiąc prościej, zaćmienia Księżyca są punktami zwrotnymi w naszym życiu, często przez węzeł straty bądź rozpadu. Zmiana to czynnik popychający rozwój i na początku może być dla nas niewygodna, a nawet przykra, odczuwana jako solidny kopniak od losu, bardziej lub mniej dołujący. Kopniakiem może być pełnia Księżyca w Byku i jej niefortunne zaćmienie Księżyca przynoszące burzę zmian, niefortunne, gdyż położone u swego początku pomiędzy blisko siebie leżącymi Punktami Fortuny (Szczęścia) i Daimona (Demona, Asura). Ostatnie dni Słońca w Znaku Skorpiona mogą być solidnym jadowitym ukąszeniem, a na dodatek w wielu krajach ujawniły się w miesiącu skorpionim (październik/listopad) ataki skorpionów i jadowitych węży. 

Zaćmienie rozpoczyna się rano 19 listopada 2021 o godzinie 7.02 widocznym w części północno-zachodniej Polski wejściem Księżyca w półcień Ziemi zasłaniającej Księżycowi Słońce i jego światło. W XXI wieku to jak dotąd najdłuższe zaćmienie Księżyca, które potrwa 3 godziny 28 minut i 23 sekundy (210 minut). Zaciemnione zostaje 97 procent tarczy księżycowej, co daje nieomal zaćmienie całkowite. Najdłuższe zaćmienia Księżyca są wtedy, gdy Księżyc jest w okolicy apogeum swojej orbity czyli na jej łuku najdalszym Ziemi. Księżyc znajdzie się w czasie zaćmienia i pełni w odległości 404 574 km od Ziemi. Z Księżyca w czasie zaćmienia Księżyca widzimy po prostu zaćmienie Słońca przez Ziemię. 

Zaćmienie Księżyca może być widziane jedynie w zachodnich oraz centralnych regionach Polski, na kilka chwil przed zachodem Księżyca, a 19 listopada 2021 dojdzie do niego wcześnie rano, teoretycznie już około godziny 6:58. Zaćmienie Księżyca 19 listopada 2021 będzie lepiej widoczne na północnych i zachodnich krańcach kontynentu europejskiego, a południowo-wschodnia część Polski wcale nie zobaczy zaćmienia, które wedle astrologii ma najbardziej ściemniający wpływ na tych obszarach Ziemi, na których jest dobrze widoczne. Od zawsze tradycje astrologiczne, zarówno grecka i rzymska jak babilońska, kabalistyczna, perska, chińska i indyjska przypisują zaćmieniom złowieszcze działanie sił ciemności i mroku, działanie i wpływ sił zła lub nawet złowieszczych sił piekielnych. 

Sadhe Sati - Saturn i Natalny Księżyc w Horoskopie

Niewiele jest w Internecie treści solidnie wprowadzających w zasadnicze tematy klasycznych nauk jakie niesie Trójwiedza, w tym astrologia, numerologia i chirologia, tak jak ich nauczano w dawnych czasach na Wschodzie, w tym w Mezopotamii, Chaldei, Persji oraz Indiach. Tradycyjna astrologia profesjopnalna kryje wiele tajemnic o jakich wiele osób zajmujących się astrowiedzą, astrozofią czy nawet astromagią nawet nie śniło, a są bardzo pomocne i przydatne w predykcjach i wglądach poprzez astrologiczne Pojedyńcze Oko zwane Kołem Horoskopu. Jedną z takich tajemnic dobrego astrologa oraz astromaga jest Sadhe Sati - Saturniczny Cykl Żniwny. Koło Horoskopu to tak zwane Oko, które współcześnie nazywane jest Trzecim Okiem, chociaż o Horoskopie często się w tym kontekście już współcześnie zapomina, zatem trzeba wszystkim zainteresowanym przypomnieć. 

SADHE SATI - TRANZYT SATURNA PRZEZ NATALNY KSIĘŻYC 

Sadhe Sati, pisane także jako Sade Sati, to nieomal najbardziej intrygujące i onieśmielające zjawisko w ezoterycznej astrologii, jest najczęściej  kojarzone z trudnościami i wyzwaniami, a także powszechnie uważane za fazę negatywną czy maleficzną, przynajmniej dla osób z tak zwaną ciemną czy złą karmą do odrobienia. Aby poprawnie przeanalizować wpływy Sadhe-Sati, ważne jest, aby zrozumieć umiejscowienie Saturna (Kronos, Śani) w Horoskopie, jego aspekt na kosmogramie urodzenia, a także planetarną masę fluktuacji, której osoba badana astrologicznie doświadcza. Jednakże, jest to okres w życiu człowieka, w którym Saturn, twardy nadzorca karmiczny, sprawdza zdolność znoszenia trudności, testuje cierpliwość, uczciwość i wytrwałość. Osiągnięcie sukcesu w tym okresie zwykle będzie trudne, ponieważ nie można od razu uzyskać pożądanych rezultatów, ale trzeba pracować i poczekać na owoce, tak trochę jak rolnik, który musi poczekać aż plony wyrosną, dojrzeją i są gotowe do zebrania w czasie żniwa. Jeśli wybrana ścieżka życia jest nieprawidłowa lub znajdujesz się na rozdrożu, tranzyt Saturna przez Sadhe Sati pomoże ci zrealizować i zbadać twój prawdziwy potencjał. Czy ci się to podoba, czy nie, Saturn ma surowe podejście i będzie wymagać od ciebie sprostania stawianym wyzwaniom dla twojego tak bardzo potrzebnego rozwoju. Pamiętaj, ciężkie czasy nie trwają długo, a trudni ludzie także przemijają. 

Planeta Saturn - Kronos - Śani

Planeta Saturn jest władcą karmana, a rezultaty naszej przeszłej karmy są najbardziej widoczne właśnie podczas okresu Sadhe Sati. Wielu ludzie obawia się Śani Sadhe Sati z powodu możliwych złych skutków związanych z tym okresem. Saturn jest złowrogą, złoczynną czy lepiej powiedzieć maleficzną planetą z pięciu jasnych planet widzialnych, więc właściciele Horoskopów muszą walczyć podczas Sadhe Sati, ale nie ma się czego bać, szczególnie jak się żyło dobrze, moralnie, uczciwie, tworząc jasny i dobry karman. Saturn działa podobnie jak strażnik, chwytając nas za kołnierz i sprawiając, że widzimy rzeczywistość taką jaka jest (w końcu dociera do człowieka prawda). Karze nas jako fatum losu za nasze błędy, podobnie jak naszych rodziców, ale nie z pogardy, ale po to, by nauczyć nas ważnych życiowych lekcji. Nie ma badania karmana w Horoskopie bez analizy jakości okresów Sadhe Sati, wraz z kilkoma dodatkami do tego cyklu. 

Saturn jest jakby trucizną, a Księżyc (Selene, Ćandra/mas) jest energetycznym mlekiem, które usuwa trucizny. Alergia na mleko występuje karmicznie u osób, które są wewnętrznie mocno zatrute lub nawet uszkodzone przez trujące emocje i toksyczne myśli, tak, że nie znoszą mleka, które jest odtrutką na toksyczne jady emocjonalno-mentalne. Kiedy tranzytowy Saturn znajduje się w pobliżu urodzeniowego/natalnego Księżyca, jest zobowiązany do pewnego stopnia skazić życie właściciela Horoskopu, w zależności od znaku, na którym jest umieszczony, relacji z władcą znaku i ogólnej siły Saturna (jego jasności i aspektów). Im bliżej Księżyca urodzeniowego znajduje się Saturn, tym poważniejsze bywają skutki oraz odtruwanie, a czasem także objawy toksycznego zatrucia jadami. Pewne efekty występują raz na miesiąc, kiedy Księżyc mija Saturna w swojej drodze na ekliptyce, jednak poważniejsze okresy ujawniania i odtruwania są wtedy, kiedy Saturn mija natalne (urodzeniowe) położenie Księżyca, zodiakalny znak Księżyca, a także znaki silnie z nim związane, w tym czwarty (kwadratura) oraz ósmy licząc od znaku Księżyca jako pierwszego w ciągu w kierunku obiegu znaków i planet w ruchu prostym w zodiaku. Im bliżej tranzytu Saturna jest stopień Księżyca, tym najpoważniejszy może być wpływ Sadhe Sati. Nie tylko urodzeniowa, Księżycowa Nakszatra (obszar 13,5 stopnia w którym jest Księżyc), ale sam Saturn daje również maleficzne rezultaty w pobliżu Ascendentu (znaku wschodzącego), w pobliżu acendentalnej Nakszatry (stacja księżycowa) oraz Raśi (znak zodiaku). 

Zaćmienia Słońca i Księżyca - Węzły Rahu i Ketu

Zaćmienia Słońca i Księżyca oraz Węzły Rahu i Ketu

Zaćmienie, w ogólności, to zjawisko astronomiczne polegające na tym, że cień jednego ciała niebieskiego pada na powierzchnię drugiego. Możliwe jest ono, gdy w jednej linii znajdują się oba ciała oraz źródło światła, którym jest zazwyczaj gwiazda jako ciało świecące światłem własnym lub inny obiekt świecący światłem odbitym, co najczęściej zdarza się w przypadku układu Słońce (Helios) i Księżyc (Selene) oraz Ziemia (Gaia). W efekcie takiego położenia, obserwator znajdujący się na obiekcie bliższym źródłu Światła może widzieć jak obiekt dalszy znika zanurzając się w jego cieniu, jak zostaje przysłonięty. W przypadku Ziemi taka sytuacja ma miejsce podczas zaćmienia Księżyca. Obserwator na obiekcie dalszym dostrzega zaś stopniowe zasłanianie i – w przypadku zaćmienia całkowitego – zupełne przysłonięcie obiektu będącego źródłem Światła, a w jego miejscu pojawia się konturowy obraz ciała bliższego. Przykładem takiego zjawiska na Ziemi jest zaćmienie Słońca. 

Zaćmienie Księżyca: A - Słońce, B - Ziemia, C - Księżyc; E - Cień Ziemi, D - Półcień Ziemi

Zaćmienia Słońca i Księżyca należą do spektakularnych, ale stosunkowo rzadkich zjawisk przyrody. Ludzie poświęcali im wiele uwagi od najdawniejszych czasów. Niektóre zapiski historyczne świadczą o tym, że już 2000 lat przed naszą erą ówcześni astronomowie wiedzieli o okresowym występowaniu zaćmień i potrafili je przepowiadać. Dokładny charakter zjawiska zależy od rozmiarów kątowych obserwowanych ciał, oraz od tego, czy posiadają one atmosferę czy nie. Na Ziemi zarówno źródło światła (Słońce), jak i jedyny obiekt, który może – ze względu na niewielką odległość – brać udział w tego typu zjawisku (Księżyc), mają niemal jednakowe rozmiary kątowe (około pół stopnia). W ciągu roku mogą zdarzyć się dwa, trzy, cztery, a nawet pięć zaćmień Słońca. Może wystąpić także nawet pięć zaćmień Księżyca (tylko trzy całkowite), ale łączna liczba zaćmień Słońca i Księżyca nigdy nie przekracza Siedmiu. Lata z siedmioma zaćmieniami zdarzają się rzadko. W ostatnim takim roku, 1982, wystąpiły trzy całkowite zaćmienia Księżyca i cztery częściowe zaćmienia Słońca, a następny rok, 2038, przyniesie cztery półcieniowe zaćmienia Księżyca, jedno całkowite i dwa obrączkowe zaćmienia Słońca. 

Zaćmienie Słońca - Księżyc rzuca cień na Ziemię zasłaniając Słońce

Gdy obiekt przesłaniający źródło Światła ma dużo mniejszy rozmiar kątowy, to mamy do czynienia z przejściem na tle tarczy (tranzytem). Z Ziemi sporadycznie można obserwować przejścia planet Merkurego (Hermesa) i Wenus (Afrodyty) (ostatnie w XXI wieku miało miejsce 6 czerwca 2012) na tle tarczy Słońca. Szczególnym przypadkiem tranzytu jest obrączkowe zaćmienie Słońca, występujące gdy Księżyc podczas zaćmienia znajduje się blisko apogeum. W przypadku gdy obiekt przesłaniający ma znacznie większy rozmiar kątowy niż przesłaniany, zjawisko takie nazywa się zakryciem, zasłonięciem (okultacją). Najczęściej obserwuje się zakrycia gwiazd przez Księżyc. Zaćmienia Słońca zawdzięczamy godnemu podziwu zbiegowi okoliczności, który niekiedy występuje w przyrodzie. Chociaż średnica Słońca jest 400 razy większa niż średnica Księżyca, oba ciała widzimy na niebie jednakowo duże. Toteż Słońce znajduje się dokładnie tyle razy dalej od nas niż Księżyc, ile razy jest większe od Księżyca. W ten sposób w rzeczywistości mniejszy Księżyc może zakryć znacznie większe Słońce. 

Centiloquium - Astrologia w aforyzmach Ptolemeusza

Astrologia - Sto aforyzmów Ptolemeusza 

Zapraszamy do zapoznania się lub przypomnienia sobie aforyzmów astrologicznych Centiloquium przypisywanych Ptolemeuszowi zawartych w „Centiloquium” – popularnemu już od prawie 1800 lat zbiorowi 100 podstawowych zasad interpretacji horoskopów. Jego pierwsze nowożytne tłumaczenie na język polski opublikowane zostało w Polskim Kalendarzu Astrologicznym na rok 1937. 

Klaudiusz Ptolemeusz

Wiele reguł dotyczy zdrowia, choroby i śmierci - tematyce, które należy do bardzo podstawowych w analizowaniu zdarzeń ludzkiego losu i przeznaczenia. Centiloquium - sto aforyzmów astrologicznych Ptolemeusza to w swej istocie wypiski z dzieła Tetrabiblos, Czworoksiągu Ptolemeusza poświęconego astrologii, aforyzmy, które pilnie studiowano, analizowano i rozważano w czasie kształcenia młodych astrologów i magów. 

Sto Aforyzmów Ptolemeusza zostało bardzo spopularyzowanych około X wieku, gdy egipski matematyk Ahmad ibn Yusuf al-Misri napisał do nich swoje komentarze. Wszystkie starożytne arabskie tłumaczenia Centiloquium zawierają podział na osiem rozdziałów, jak u Yusuf  ibn al-Daya, który zostaje zachowany w tym tłumaczeniu. Przez wieki aforyzmów tych uczono się na pamięć, a mistrzowie astrologii czy magii objaśniali znaczenie każdego z nich swoim uczniom na licznych przykładach. Centiloquium to astrologia w stu pigułkach aforyzmów. 

CENTILOQUIUM - Klaudiusz Ptolemeusz 

POLSKI KALENDARZ ASTROLOGICZNY na rok 1937, 

wydany w Bydgoszczy zawiera CENTILOQUIUM Klaudiusza Ptolemeusza.

Ptolemeusz (urodzony około 100 roku – zmarły około 168 roku grecki uczony pochodzący z Tebaidy) to nie tylko  astrolog. Napisał wiele dzieł z dziedziny matematyki, astronomii, geografii czy  muzyki. 

CENTILOQUIUM jest zbiorem 100 astrologicznych sentencji: 

Astrologia - Aksjomat podstawowy - Moc Świecenia

Wpływ Światła - podstawowy aksjomat astrologii 

Aksjomat to takie twierdzenie, które uchodzi za oczywistość i dlatego go nie udowadniamy, za podstawę na której buduje się system przekonań i obraz świata. Nie ma geometrii bez aksjomatów, a kto chodził do szkoły na pewno rozumie czym jest aksjomat w planimetrii (geometrii płaskiej). Za to odwołując się do aksjomatów można dowodzić innych twierdzeń. 

Współczesna astrologia traci swoją zdolność opisywania ludzkich charakterów, przepowiadania przyszłości i ludzkich losów czego główną przyczyną jest zatracenie wiedzy o aksjomatach na których astrologia powstała. Tylko nieliczni astrolodzy w XX wieku raczyli przypominać zainteresowanym aksjomaty astrologii jako starożytnej wiedzy i mądrości. Aksjomaty tak samo są ważne w matematyce i geometrii, jak i w filozofii, teologii czy systemie wieszczenia, prognozowania i przepowiadania przyszłości.

Pas Zodiaku na nieboskłonie - rysunek orientacyjny

Warto zatem przypomnieć podstawowy aksjomat astrologii, założenie przyjęte jako pewnik na podstawie którego cała praktyczna wiedza astrologiczna powstała, a przecież każdy system wróżebny posiada jakiś aksjomat czy aksjomaty na których opiera swoje istnienie i interpretacje. Raczej nie uświadczymy tego na rozmaitych tandetnych kursach pseudoastrologii czy astropsychologii proponowanych przez różne równie tandetne organizacje twierdzące, że zrzeszają astrologów w Polsce, Europie czy Ameryce. Wpływ, siła czy moc światła to podstawowy aksjomat astrologii, która sama wprowadziła pojęcie magnitudo. 

Podstawowym aksjomatem astrologii na którym jako na kosmicznej zasadzie opiera się astrologia jest oddziaływanie, wpływ światła na ludzi i zwierzęta oraz rośliny, na przyrodę. Im większe, jaśniejsze wizualnie światło, im większa jasność obiektu, tym większy wpływ na kształtowanie ludzkich losów i charakter człowieka. Aksjomat Wpływu Światła, aksjomat jasności świecącego obiektu oznacza, że tak czy owak, Słońce i Księżyc jako najjaśniejsze obiekty na niebie, w czasie swojej widoczności, mają największy wpływ na ludzkie losy, na kształtowanie charakteru. Z aksjomatu wprost wynika, że to, czego na niebie nie widać, nie ma wpływu na ludzkie losy, nie ma wpływu na kształtowanie charakteru. I oczywiście, nie ma sensu zajmować się małymi obiektami, których światło nie jest wyraziście widoczne.  

Najsilniejsze światła świecące na niebie, ponad linią horyzontu, to Słońce, Księżyc, a dalej Syriusz, Wenus, Jowisz... Światło, czyli świecący obiekt musi jednak znajdować się ponad linią horyzontu, ponad linią ascendent-descendent, aby jego promienie miały jakikolwiek wpływ na ludzki los czy kształtowanie charakteru. Wszystko to, co jest poniżej linii horyzontu i aktualnie nie świeci na badaną osobę jest nieistotne, wyłączone, wygaszone, pozbawione wpływu na badaną osobę czy obiekt...