Gematria - Numerologia Kabalistyczna

Numerologia kabalistyczna - gematria - psychologia matematyczna

Numerologię kabalistyczną rozwinął i rozpowszechnił w środowiskach duchowo-mistycznych biblijny Patriarcha Abraham, a działo się to ponad 4 tysiące lat temu. Kabbalah jak i jej dział w postaci numerologii kabalistycznej zwanej fachowo gematrią jest dziedziną objawionej boskiej wiedzy z Drzewa Życia czyli z Drzewa Sefirot. Gematrii czyli numerologii kabalistycznej uczył już Patriarcha Henoch wywodząc jej pochodzenie z Raju, z Ogrodu Eden, zatem gematria zwana numerologią kabalistyczną jest bardzo starą sztuką i nauką współcześnie kojarzoną z psychologią matematyczną i rozwojem duchowym człowieka. 

Numerologia kabalistyczna - gematria

Numerologia kabalistyczna czyli gematria to system wiedzy mało znany i niezwykły, metoda równocześnie prosta, klarowna, jak i bardzo złożona, mistyczna, sekretna. Posługując się przeliczeniem imion, nazwisk i nazw miejscowości na liczby czy cyfry oraz datą urodzenia osoby, której sytuację diagnozujemy oraz znajomością specjalnych kodów liczbowych i planetarnych opartych na kabalistycznych sefirotach, w krótkim czasie uzyskujemy informacje o sytuacji rodzinnej, stanie zdrowia, talentach, możliwościach, karmie, przeznaczeniu, cyklach życia osoby, która zgłasza się na konsultację numerologiczną czy gematryczną. Numerologia kabalistyczna jest dziedziną wiedzy tajemnej która bardzo dobrze uzupełnia się z astrologią kabalistyczną. 

Słowo „kabała”, a właściwie kabbalah pochodzi z języka hebrajskiego, a ściślej z dawnych języków semickich takich jak aramejski. Kabała to rodzaj mistycznej, tajemnej nauki praktykowanej w judaizmie, rozpowszechnionej obecnie na całym świecie, opartej na Torze, Talmudzie i wielu innych dziełach, spokrewnionej z medytacją i poszukiwaniem odpowiedzi na życiowe pytania o przeznaczenie oraz przyszłość. Kabałą czyli mistyczną duchowością może zająć się każdy niezależnie od religii, którą wyznaje. Podobnie jak każda wiedza tajemna, również i ta była utrzymywana w sekrecie i niedostępna dla niewtajemniczonych. Nawet dzisiaj nie mamy zbyt wielu książek o kabale w przeciwieństwie na przykład do podręczników o tarocie, czy podstawach numerologii pitagorejskiej, która bardzo wiele zaczerpnęła z gematrii na ktorej się opiera. Literatura o kabale z pewnością daje dostęp do wiedzy, lecz aby ją zgłębić, trzeba samemu ją badać, studiować, medytować. Tylko poprzez własną pracę - nazywaną studiowaniem kabały - otrzyma się mądrość, która stanowi meritum tej hermetycznej nauki duchowej. 

Każdemu człowiekowi znajomość numerologii kabalistycznej przyda się w podejmowaniu życiowych decyzji, wybieraniu dat ważnych życiowych wydarzeń, budowaniu relacji z ludźmi. Koniecznie powinni się z nią zapoznać znawcy podobnych systemów numerologicznych, z którymi zresztą się zazębia, jak numerologii pitagorejskiej czy wedyjskiej. Najprawdopodobniej numerologia wedyjska będąca sztuką uzupełniającą do królewskiej sztuki astrologii wedyjskiej jest pierwotnym źródłem pochodzenia zarówno numerologii kabalistycznej jak i aramejskiej oraz kabalistycznej. Bez problemów opanują ezoteryczną wiedzę numerologiczną również te osoby, które z numerologią nie zetknęły się nigdy wcześniej. W swej istocie, numerologia pitagorejska ma korzenie w numerologii kabalistycznej, a poznanie drzewa sefirot zwanego także drzewem wtajemniczenia czy inicjacji jest pomocne na drodze życia oraz na drodze duchowego rozwoju człowieka. 

Numerologia kabalistyczna w jednym swoim dziale tycząca dat urodzenia i dat wydarzeń to głęboka nauka analizowania i interpretowania indywidualnych dat urodzenia oraz dat zdarzeń. Na podstawie dat urodzenia partnerów, męża i żony, oraz daty znamiennej dla ich związku (np. daty ślubu, poznania, zaręczyn, założeniu spółki) można nauczyć się analizować jakość relacji dwóch osób (np. małżeństwa, konkubinatu, związku biznesowego), określać jej słabe i mocne strony, trwałość, ładunek emocjonalny. Znając profesjonalnie tajemnice numerologii kabalistycznej można w kilka czy kilkanaście minut rozszyfrować najskrytsze tajemnice człowieka, opowiedzieć o jego przeszłości i przyszłości, pomóc wybrać najkorzystniejszą datę dla ważnych, życiowych decyzji. Należy jednak pamiętać, że podstawą numerologii kabalistycznej jest zamiana liter imion i nazw na cyfry, a badanie dat zdarzeń, w tym dat urodzin jest jedynie działaniem pomocniczym. 

Liczba 108 - Znaczenie w Numerologii

MISTYCZNA LICZBA 108 JEST WYJĄTKOWA

Tybetański lub indyjski sznur modlitewny Mala, Rudraksza, zbudowana jest ze sznurka, na który nawleczone są okrągłe korale. W tradycyjnej, dużej mali liczba korali to 108. a mniejsze Rudraksze (Male) mają ilość korali będących dzielnikami liczby 108 czyli 54, 36, 27, 9...  

W symbolice, liczba 108 wyraźniej wiąże się z zasadą lunarną - co ciekawe, srebro, które tradycyjnie wyobraża księżyc, ma ciężar atomowy 108 (107,9). Pierwiastek o liczbie atomowej 108 to Has, hassium, wcześniej znany jako unniloctium (Uno). 

Ciekawe są 108 stopniowe kąty pięciokąta i gwiazdy pięcioramiennej, pentagramu. 

W astrologii używa się 108 gwiazd przeznaczenia zwanych gwiazdami stałymi, chociaż najczęściej wymienia się 72 z tych gwiazd. 

W Drodze ku oświeceniu ludzka dusza, jaźń, atman przechodzi 108 odmiennych stanów istnienia. 

Starożytni Hindusi byli wspaniałymi matematykami, a 108 jest wynikiem dokładnej operacji matematycznej: (1 do 1 potęgi) razy (2 do potęgi 2) razy (3 do potęgi 3) = 108 zatem 108 to iloczyn potęg przez siebie samą  trzech liczb pierwszych. 

Liczba 108 ma kilka ciekawych właściwości jednocześnie. Jest równa iloczynowi 2 x 2 x 3 x 3 x 3 = 2 do 2 x 3 do 3 = 4x27 = 108. Liczba 108 jest podzielna przez wartość swojej funkcji Eulera (tzw. tocjent), która wynosi 36. 

Liczba 108 jest również podzielna przez liczbę swoich dzielników, których jest 12; jest liczbą Nivena, co oznacza, że dzieli się przez sumę swoich cyfr; należy do tzw. ciągu „Tetranacciego”; a wyrażenie 2sin(108o/2) jest równe złotej proporcji. 

Kabała - trochę historii mistycyzmu

Kabbalah - mistyka zaakceptowanych i przyjętych przez Boga 

Kabała jest najbliższą człowiekowi nauką, ponieważ opowiada nam o tym, po co on istnieje, po co się rodzi, dlaczego żyje, w czym jest sens jego życia, skąd przyszedł, dokąd odchodzi i jak kończy swoją drogę ziemską. Odpowiedź na te pytania kabalista otrzymuje w swoim życiu, tu i teraz. W zasadzie Kabała, to metodyka pojęcia światów duchowych i naszego świata jako ich skutku. Z jednej strony studiowanie Kabały daje nam wiedzę o światach duchowych, a z innej sama nauka, rozwija w nas dodatkowy narząd zmysłów, ekran "Masach" i odbijane światło "Or Chozer". Za pomocą tego nowego narządu zmysłów otrzymujemy możliwość wejścia w kontakt ze światami duchowymi. Studiowanie Kabały nie jest teoretyczne lub abstrakcyjne, ono jest nierozerwalne z praktyką: człowiek poznaje siebie, swoją naturę, co powinien zrobić i co zmienić u siebie. Dlatego też niema im nic bliższego, niż ta wiedza, ponieważ poznaje swój świat i los. Studiujący Kabałę dowiaduje się wszystkiego o sobie i otaczającym go świecie - samemu i w sobie. Przed innymi, otaczającymi go, jego uczucia i wiedza są ukryte. Właśnie z tego powodu Kabałę nazywa się "tajną nauką", bo tylko on sam wie, co się z nim dzieje i co widzi.

Sefiroty - Drzewo Życia - Stopnie Inicjacji Duchowych

Kabała (heb. קבלה - tradycja) to nurt filozoficzno-religijny o charakterze ezoterycznym, wywodzący się z judaizmu. Kabaliści wierzą, że posiedli tajemną wiedzę o wszechmocnym, bożym dziele stwarzania świata oraz roli człowieka w tym dziele. Niektórzy religioznawcy ograniczają znaczenie słowa Kabała wyłącznie do mistycznych systemów religijnych powstałych po XII wieku. Inni specjaliści sądzą, że ten podział jest sztuczny. W ich ujęciu kabała średniowieczna jest tylko kolejną fazą rozwoju mistycyzmu żydowskiego. Według ich podejścia początki Kabały sięgają nawet I w. p.n.e. Sami ortodoksyjni Żydzi całkowicie zaprzeczają jakoby Kabała kiedykolwiek była inna od współczesnej utrzymując, że jest to tradycja ustna, przekazywana od wieków, a niezbędna do właściwego zrozumienia Tory. Żydowska literatura apokaliptyczna z kresu drugiego i pierwszego wieku p.n.e zawiera pewne elementy, pojawiające się później w Kabale. Józef Flawiusz twierdził, że pisma o takim charakterze studiowali Esseńczycy, ale pilnie ich strzegli przed publicznym ujawnieniem (patrz Filon De vita contemplativa iii, oraz Hipolit, Odparcie wszelkich herezji, ix. 27). Sądzi się, że poglądy filozoficzne wiązane z Kabałą narodziły się dopiero podczas kontaktów Żydów z Grekami. Miały się one rozwijać pod wpływem filozofii neoplatońskiej i pitagorejskiej.

Dobre pojęcie o ówczesnej Kabale daje Księga Jubileuszów spisana za czasów arcykapłana Hyrkanusa (między 135 a 105 r. p.n.e.). Księga, będąca najprawdopodobniej próbą umocnienia kultury żydowskiej w obliczu narastających wpływów kultury greckiej, uświęca język hebrajski jako pierwotny język wszelkiego stworzenia i - po Potopie - wiedzy tajemnej, takiej jak pismo, astrologia i kosmogonia oparta na 22 literach alfabetu hebrajskiego. W I wieku naszej ery rozwinęła się mistyka Merkawy, w sferze zainteresowań której pozostawały ekstatyczne kontemplacje boskiego tronu. Mistycy tego nurtu bazowali na biblijnych wizjach tronu czy też rydwanu Boga przekazanych przez Ezechiela. W następnych wiekach po zniszczeniu Świątyni w Jerozolimie Żydzi zostali bez głównego ośrodka kultu religijnego. Jedyne, co im zostało to Tora jako niezmienne słowo Boże utrzymujące żydowską tożsamość kulturową. Aby uchronić kulturę Tora stała się niezmiennym i uświęconym kanonem, podobnie stało się wkrótce z alfabetem hebrajskim. W tej sytuacji mistycy poszukujący w tej świętej księdze prawd uniwersalnych, a nie tylko dotyczących ludu Izraela, zwrócili się ku próbom odczytania tajemnych znaczeń, jakie miała nieść ze sobą Tora.

Chasydzi - Droga każdego człowieka

Rabbi Ber z Radoszyc poprosił raz swego nauczyciela, Jasnowidza z Lublina: „Wskaż mi drogę służenia Bogu”. Cadyk odparł: „Nie można powiedzieć człowiekowi, jaką drogę powinien obrać. Bo jedna droga służenia Bogu wiedzie poprzez studia, druga poprzez modlitwę, inna przez posty, a jeszcze inna przez jedzenie. Każdy winien uważnie zbadać, ku jakiej drodze skłania się jego serce, a następnie poświęcić się jej ze wszystkich sił”.

Powyższa opowieść poucza nas przede wszystkim o tym, jaki ma być nasz stosunek do prawdziwej służby Bogu, którą przed nami pełnili inni. Mamy podziwiać i uczyć się z niej, lecz nie powinniśmy jej dokładnie naśladować. Wielkie i święte czyny innych służą nam za przykład, jako że pokazują w konkretny sposób, czym jest wielkość i świętość, lecz nie są wzorami, które można kopiować. Choćby nasze osiągnięcia były bardzo nieznaczne w porównaniu z dokonaniami naszych przodków, ich prawdziwa wartość tkwi w tym, że realizujemy je na swój sposób i własnym wysiłkiem.

Mistrz judaistycznej mistyki, chasydyzmu i kabały

Pewien chasyd spytał raz Magida (Kaznodzieję) ze Złoczowa: „Mówi się nam, że każdy Izraelita ma obowiązek pytać:

- Kiedy moje prace staną się podobne do prac moich ojców –Abrahama, Izaaka i Jakuba? Jak to rozumieć? Jak możemy w ogóle ośmielać się myśleć, że zdołalibyśmy dokonać tego, co nasi ojcowie?”

Rabbi wyjaśnił: „Podobnie jak nasi ojcowie ustanawiali nowe sposoby służenia i każdy z nich znajdował inny rodzaj służby, zgodny z jego charakterem: ten służenia miłością, ów surową sprawiedliwością, jeszcze inny pięknem – tak i każdy z nas na swój własny sposób powinien wprowadzać coś nowego nauki i służby bożej i czynić to, co jeszcze nie zostało zrobione”.

Każda przychodząca na świat osoba przynosi ze sobą coś nowego, co nigdy przedtem nie istniało, coś oryginalnego i niepowtarzalnego. Każdy, kto należy do Izraela, ma obowiązek wiedzieć i brać pod uwagę to, że jest niepowtarzalny w świecie ze swym szczególnym charakterem i że nikogo takiego przed nim na świecie nie było, bo gdyby ktoś podobny wcześniej istniał, świat by go już nie potrzebował. Każdy człowiek jest nowym zjawiskiem w świecie i został powołany, by wypełnić swą jednorazowość na ziemi.

Suficka tradycja duchowa i mistyczna

SUFIZM 

Sufizm - arabskie: taṣawwuf تصوف - to zbiorcze określenia dla różnorakich nurtów filozoficznych i mistycznych w islamie. Pochodzi wedle badaczy naukowych od słowa suf صوف (wełna), co jednak nie jest w żaden sposób potwierdzone, bowiem czerpiąc wzór z chrześcijańskich mnichów sufi ubierali się we włosiennice. Wedle sufich, słowo sufi oznacza mądrość i czystość od arabskiego "safa". Sami Arabowie zwali sufich często fakirami (faqīr فقير), co znaczy ubogi (duchem), albo derwiszami (darwīš درويش), co z kolei pochodzi od perskiego słowa ubogi (duchem).

Bismillah ir-Rahman ir-Rahim 

Sufizm, nauki sufich to starożytna w swym pochodzeniu mistyczna szkoła duchowego rozwoju, wywodząca się z chrześcijańskiego hezychazmu i żydowskiej kabały (kaballah). Na Wschodzie powiada się, że cała chrześcijańska mistyka i gnoza oraz żydowska kabała osiągają swoją pełnię w sufizmie. Polecamy do studiowania artykuły nawiązujące do sufizmu, tak starożytnego, biblijnego jak i do nowożytnego, działającego na pograniczu styku trzech kultur: muzułmańskiej, chrześcijańskiej i judaistycznej. Praktyk sufickich można głębiej spróbować uczestnicząc w programach ogólnopolskich zajęć i warsztatów sufickich w ośrodkach prowadzonych przez liderów występujących w Polsce szkół sufickich.

SUFIZM - DROGA SUFI - ZAKON SUFI 

Sufizm jest próbą osiągnięcia jedności z boskim Absolutem, Allah. W najpowszechniejszej formie polega na regularnych modlitwach, recytacji formuł religijnych i boskich imion, (wasifat) grupowych śpiewach, studiowaniu świętych pism islamu, a przede wszystkim na rozpuszczeniu własnego ego w Bogu, w Allah. Jednymi z najznaczniejszych sufi byli Rabia Al-Basri, Dżunajd, Al-Halladż, Al-Ghazali i Ibn ʾArabi.

W powszechnym ujęciu sufizm jako szkoła duchowa jest związana z islamem 'liberalnym', 'ekumenicznym' i 'postępowym', który jest przeciwstawiany islamowi 'sekciarskiemu', 'integrystycznemu' i 'wstecznemu' fundamentalizmowi. Sufi zawsze byli orędownikami postępu i współpracy oraz przyjaźni z innymi religiami i kulturami.

Pierwsi sufi pojawili się już w VII wieku e.ch. w Basrze, jako spontaniczna próba szukania przez wiernych nowej religii kontaktu z Bogiem i poznania go, choć czasami usiłuje się też wytłumaczyć powstanie sufizmu względami czysto socjologicznymi - reakcją na przepych i dekadencję dworu kalifów z dynastii Umajjadów. W następnych stuleciach głównym ośrodkiem sufizmu stał się Bagdad.

Konfirmacje Woli Bożej - Przykazania Dekalogu

Podstawowe przykazania - Dekalog Woli Bożej 

Podstawą rozwoju duchowe i nauk duchowych są jasne zawsze obowiązujące zasady moralne kultywowanie których pozwala na oczyszczenie się ze skutków dawnych czynów, słów i myśli. Warto czytać przykazania moralne logicznie, aby zrozumieć ich głębszy sens. Tutaj wybrano zaledwie 31 przykazań bardzo ważnych dla rozwoju człowieka. 

1. JAM JEST JAHWAH, Twój Bóg, ELOHIM, a nie będziesz mieć żadnych innych bogów oprócz Mnie!

2. Nie będziesz czynić sobie żadnych rzeźbionych ani odlewanych podobizn tego, co jest w Niebie u góry, ani tego co jest na Ziemi w dole, ani tego co jest pod wodami i nie będziesz się im kłaniać ani im służyć, bo Ja JAHWAH, Twój Bóg ELOHIM, Jestem Bogiem Zazdrosnym, zrzucając winy ojców na dzieci, aż do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mnie nienawidzą i okazuję ŁASKĘ Rahmanan, tysiącom tych, którzy Miłują Mnie i przestrzegają moich Przykazań!

3. Nie będziesz brał Imienia JAHWAH, Twego Boga ELOHIM do czczych próżnych rzeczy, ponieważ JAHWAH nie dopuści winy tym, którzy używają Jego Imienia do czczych, próżniaczych rzeczy i spraw!

4. Pamiętaj Dzień SOBOTY, aby go Uświęcać! Sześć dni będziesz pracować i wykonywać wszelką swoją pracę, ale Siódmy Dzień jest SOBOTĄ Boga Twego JAHWAH! Nie będziesz w SOBOTY pracować, ponieważ w sześć dni JAHWAH stworzył Niebiosa, ziemię, morze i wszystko co na nich jest, a Dnia Siódmego ODPOCZĄŁ (Sabbat) i POBŁOGOSŁAWIŁ JAHWAH Dzień Soboty i UŚWIĘCIŁ GO!

5. Szanuj twego ojca i twoja matkę, aby długimi były Dni Życia twego na Ziemi, która JAHWAH, Bóg-Elohim daje tobie! 

Ezoteryzm - Okultyzm - Hermetyzm - Magia

Ezoteryzm, okultyzm, hermetyzm, mistyka i magia 

Ezoteryzm, ezoteryka – nauka wewnętrzna zwana wiedzą tajemną, hermetyczną, okultystyczną lub ezoteryczną i przekazywaną jedynie wybranym osobom w przeciwieństwie do dostępnej dla ogółu wiedzy egzoterycznej (zewnętrznej); w religioznawstwie tendencja do utajniania części wierzeń danej doktryny lub kultu religijnego przed ogółem, a dostępnych dla wybranych; w filozofii teorie starożytnych i średniowiecznych szkół filozoficznych, które ówcześnie były przekazywane jedynie wybranym uczniom duchowym godnym przyjęcia misteryjnych sekretów. 

Ezoteryzm - Okultyzm - Hermetyzm - Mistyka - Magia - Tantryzm

Ezoteryzm uprawia głębsze wglądowe postrzeganie rzeczywistości, bardziej otwarte, alegoryczne i symboliczne, rozwój duchowy, porusza tematy duchowe czy metafizyczne, a czasem odrzucane przez materialistyczną naukę jako trudne do badania metodami szkiełka i oka. Treści ezoteryczne są na ogół otoczone atmosferą tajemnicy, przekazów ze starożytności, wspaniałych guru o nadnaturalnych mocach, itp., są odczuwalne w sposób pozazmysłowy. Gloryfikowana, szanowana i czczona jest sama idea Doskonałego Mistrza Duchowego, Guru, Mistrza Gnozy (Wiedzy), Hierarchia Mistrzów Mądrości, istotnych archaniołów czy niebiańskich bóstw.  

Wiele z kwestii przedstawianych współcześnie jako nowe w ezoteryce czy okultyzmie (np. z zakresu parapsychologii), w rzeczywistości od wieków znane były filozofii, rozważa się więc zaryzykowanie większego otwarcia tej dziedziny na ezoterykę, by przypomnieć, że nowe „odkrycia” czy raczej metafizyczne doświadczenia ezoteryków znajdują swoje odpowiedniki już w ideach starożytnych filozofów. W latach 90-tych XX wieku termin ezoteryka, zamiast wiedzy tajemnej, zaczął oznaczać coś wręcz przeciwnego - dziedzinę gospodarki, cieszącą się znaczną popularnością. 

Wokół pojęć ezoteryzm, ezoteryka narosło współcześnie wiele nieporozumień i bywa, że stosowane są do nazwania rzeczy lub zjawisk nieznanych, niezbadanych, niezrozumiałych, jednakże należy pamiętać, że greckie słowo ezoteryka oznacza dokładnie to samo co dawniejsze greckie słowo hermetyzm, a także rzymski odpowiednik terminu ezoteryka czyli dobrze znany okultyzm. Wiedza ezoteryczna, wiedza okultystyczna - to wiedza hermetyczna, wiedza tajemna, esencja mądrości mistrzów oświeconych, iluminatów albowiem iluminati to dosłownie oświeceni, mistrzowie oświeconej mądrości.