Czakram Wawel i miejsc mocy Słowian

Czakram wawelski - magiczne i okultystyczne miejsce mocy Słowian

Czakram wawelski – według rozpowszechnionej masowo po drugiej wojnie światowej miejskiej legendy duchowe miejsce mocy w postaci kamienia znajdującego się na terenie nieistniejącego już kościoła Gereona na Wzgórzu Wawelskim, gdzie w dawnych czasach była wielka świątynia słowiańskiej Bogini Siwa. Ideał czakramu wawelskiego jest bardzo popularny wśród różdżkarzy, radiestetów, wahadlarzy, bioenergoterapeutów oraz wyznawców słowiańskich kultów rodzimej wiary. Wielu ludzi których przyciąga owa energetyczna magia Wawelu, to dusze związane z dawną rodzimą wiarą Słowian, z magicznymi kultami Bogini Siwa, która była przez wieki czczona na Wawelu, gdzie było jej sanktuarium, dobrze znane także w czasach Państwa Wielkomorawskiego. Wzgórze wawelskie wznosi się na wysokość około 228 m n.p.m., a zręb tektonicznego na którym stoi, powstał w miocenie i zbudowany jest z liczących 161–155 mln lat górnojurajskich wapieniach wieku oksfordzkiego. Wawel w stosunku do okolicy wybija się na wysokość około 30 metrów co czyniło go bardzo dobrym miejscem na świątynię - fortecę oraz zamek książęcy. 

Wawel - miejsce mocy - 1845

Legendę na masową skalę rozpowszechniono prawdopodobnie po wizycie w latach 30-tych XX wieku na Wawelu dwóch Hindusów związanych z teozofią i radża jogą, którzy rozmawiali „o czymś” niezwykłym i mocno promieniującym Praną (chińskie Chi, Qi). Wieści od hinduskich magów zaczęły powoli żyć własnym życiem, a ludzie wrażliwi odczuwali silne energie wawelskiego wzgórza. Tajemniczy temat rozmowy z biegiem czasu rozpowszechnił się jako „miejsce specjalnej energii”, a następnie odgrzebano dawne legendy o kamieniu ukrytym za ścianą dziedzińca wawelskiego. Nigdy nie poszukiwano jednak archeologicznie istnienia żadnego specjalnego kamienia w tym miejscu, a kamieni jest tam ogromna ilość, gdyż cały Wawel stoi na kamiennym wzgórzu. Jeden z przekazów głosi, że siedem kamieni Siwa Boga zostało rozrzuconych po całym świecie. Taki kamień trafił też do Krakowa. Podobne siły oddziałują w Jerozolimie, Mekce, Peru (Machu Picchu) czy w Delhi, co może oznaczać, że w jaskiniach na Wawelu spoczywa potężny magiczny kamień podobny do tego w Mekce, a dawni słowiańscy czy celtyccy wtajemniczeni mieli do niego bezpośredni dostęp. 

Opowieści o częstych pielgrzymkach hinduskich magów i joginów na Wawel są prawdziwe, a jest to także skutkiem działalności teozofki i nauczycielki medytacyjnej jogi Wandy Dynowskiej. Jak pisze prof. Michał Rożek, to Wanda Dynowska w dwudziestoleciu międzywojennym w XX wieku rozsławiła wawelski kamień i magiczną moc wawelskiego wzgórza. To według niej sam Wielki Biały Mag Apoloniusz z Tiany założył "centrum duchowe Krakowa". Od roku 1935 przebywała w Indiach i popularyzowała tam ezoterykę Krakowa i czakram wawelski. W latach po wizycie w Polsce premiera Indii Nehru panowało w Krakowie dość powszechne przekonanie, że udał się do podziemi wawelskich, aby tam modlić się przy tajemniczym kamieniu. 

Pierwotnie, jak za czasów słowiańskiego kultu Bogini Siwa (Śiwa) nie używano jeszcze powszechnie terminu „czakram”, a jedynie Krąg Mocy. Termin "czakram wawelski" nie występuje jeszcze w wydanej w latach 60-tych Wielkiej Encyklopedii Powszechnej, bo unikano nazewnictwa wschodniego z powodu kościelnej cenzury. Dopiero w latach 80-tych XX wieku na fali zainteresowania ideami New Age oraz kultury i duchowości Wschodu określono to miejsce powszechnie mianem „czakramu Ziemi”, nawiązując do tantrycznego i jogicznego pojęcia ćakr, czyli siedmiu punktów energetycznych w ciele ludzkim. Zgodnie z dawnymi legendami wedyjskimi, istniejącymi w tradycji indyjskiej, na Ziemi również znajdują się miejsca o specjalnej energii, wyczuwanej przez niektóre osoby, tyle, że na globie ziemskim jest ich 12-cie i każde ma średnicę około 1000 kilometrów. Oprócz wielkich czakramów Ziemi, po sześć na każdej półkuli, w tym jeden biegun magnetyczny, istnieją także mniejsze węzły energetyczne, Marmany Ziemi, podobne do punktów akupresury na ludzkim ciele. Stworzone przez różnych autorów listy tych miejsc bardzo się między sobą różnią, ale w większości zawierają takie pozycje, jak Rzym, Jerozolima, Delhi itd, gdyż zwykle także w owych węzłach energetycznych są tradycyjne stolice państw, dawne centra duchowe i wielkie świątynie, a także największe skupiska ludzkie czyli wielkie miasta. 

Joga i tajemna wiedza o czakrach

Anahata - Rozwój ćakramu serca 

Anahata, Sanskryckie: अनाहत, Anāhata - to według tradycji hinduskiej ćakra serca, przyjaźni, sympatii, życzliwości, współczucia, miłosierdzia, miłości, światła i pozytywnych emocji. Ćakra związana z energiami leczniczymi i posiadająca lecznicze właściwości i możliwość ich pobudzania. Ćakra anahata, serce, to ośrodek żywiołu powietrza, kwiat lotosu o dwunastu płatkach budzących się z wnętrza w czterech pączkach po trzy płatki, co oznacza cztery wielkie cykle składające się z trzech małych cykli praktyki z sercem. Mistrzowie Wschodu nauczają, że podstawowy rozwój ośrodka serca trwa przez 12 lat. Jest to cykl jaki uczeń spędza ze swoim Mistrzem, Śri Guru, aby poprzez naukę, praktykę i służbę duchową mógł rozbudzić, oczyścić i rozwinąć ćakram serca o dwunastu płatkach.

Anahata - Ośrodek Serca - Podstawowa symbolika i kolor

Jednym z aspektów rozwoju serca jest astrologia wedyjska jako wiedza o słonecznych znakach zodiaku. Rozwój ośrodka serca wyznaczają kolejne płatki lotosu Anahata, których jest dwanaście. Symbolem jest wedyjska gwiazda sześcioramienna, a mantrą nasienną sylaba "Yam". Symbolem duszy jest jasny, nieruchomy płomień. Należy podkreślić, że ludzie, którzy nie przeszli cyklu 12-tu lat praktyki inicjacyjnej pod kierunkiem Mistrza, żyjącego Śri Guru na pewno nie są ludźmi serca i nie rozwinęli ćakramu Anahata, który przez czystą więź z Mistrzem Mądrości, poprzez czystą, nieskalaną więź z Guru się rozwija. Praktyki promienia harmonii, piękna i sztuki z białym światłem oraz lecznicze energie zielonkawego światła o odcieniu wiosennej zieleni - to podstawa kolorystyka znana z medytacji serca. 

Starożytni Ryszi, Mistrzowie Mądrości nauczali, że SERCE rozwija się w dwunastu wielkich etapach czy kręgach. Lekcje podstawowe nauk duchowych serca związane są zwykle z liczbą 144 - czyli 12x12. Przy okazji wspomina się o 144 tysiącach Mistrzów Oświeconych czy Świętych, którzy opiekują się rozwojem duchowym ludzkości jako tzw. Duchowa Hierarchia Mistrzów Mądrości z Himalajów. Bardziej szczegółowo Ryszi (Oświeceni Mistrzowie Mądrości) wspominają o liczbie 12x12x12 czyli 1728 lub 12 cykli po 144 bardziej szczegółowych Lekcji Serca jakie musi opanować w praktyce adept, aby przybliżyć się do Oświecenia. Nauka to nie tylko przeczytanie lekcji duchowej wiedzy, ale jej zapamiętanie i praktyczne wcielenie we własnym życiu, przerobienie nauki w swoim codziennym życiu. Oto prawdziwy wymiar serca. Oto Krąg Hrid, Krąg Nauk Serca. 

Siedem Promieni Ewolucji Dusz Ludzkich

Siedem Promieni Ewolucji Dusz Ludzkich

Koncept Siedmiu Promieni Ewolucji Dusz pochodzi z tajemnej wiedzy Wschodu, a znany był już grupom teozofii, białej magii, okultyzmu i ezoteryki w XIX wieku. Wiedzę o Siedmiu Promieniach przekazywano na spotkaniach członków tajemnych szkół, grup i bractw ezoterycznych w sekrecie, często tylko tym, którzy dłużej i głębiej zaangażowali się w studia nauk hermetycznych. Wiedza ta znana była wtajemniczonych w misteria ezoterycznego i hermetycznego Braterstwa Mitry (Mithra). 

Siedem Promieni Ewolucji Dusz

Promienie kosmiczne, niebiańskie, promienie ewolucji dusz są bardzo ważnym aspektem, falą energii z kosmosu, z niebios, ze źródła, od Stwórcy dusz. Jest wiele typów promieni napływających na Ziemię z trzech lub więcej uniwersalnych poziomów niebiańskich, z trzech hierarchii anielskich. Każdego z nas prowadzi czy raczej wspiera co najmniej jeden promień kosmiczny, promień świadomości, promień ewolucji duszy (atmana). Głównym jest osobisty promień duszy, chociaż wielu z praktykujących ma 2 lub więcej prowadzących promieni. Jednak aby połączyć się z uniwersum potrzebne jest 7 promieni kosmicznych. Dusze wyżej duchowo rozwinięte są zasilane promieniami o wyższych oktawach z wyższych poziomów kosmicznych. Budząca się energia Kundalini Śakti w większym stopniu jest uzależniona od promieni kosmicznych. Kiedy w ciele następuje większa aktywność Energii Kundalini i przyłączenie się 7 promieni następuje zjednoczenie człowieka z Uniwersum, z Paramatmanem. Taki człowiek jest w pełni połączony z 7-ma kosmicznymi ośrodkami. 

Uczniowie ścieżki duchowego rozwoju ewoluują w obrębie jednego z siedmiu głównych promieni ewolucji dusz. Można powiedzieć, że trzy promienie aspektu oraz cztery promienie atrybutu wyznaczają siedem klas ewolucji dusz z jakimi stykają się mistrzowie Duchowej Hierarchii. Siedem promieni ewolucji to okultystyczny koncept, który rozprzestrzenił się w wielu dawnych religiach misteryjnych i szkołach hermetycznej duchowości. Tajemna Wiedza o siedmiu promieniach znana jest dobrzy przynajmniej od VI wieku p.e.ch. (BCE), zarówno wśród Aryan (Ariów) w Indii jak i w zachodniej kulturze duchowości i ezoteryki. Wiedza o siedmiu promieniach ewolucji dusz widoczna jest w gnozie i tradycjach mitraickich, które rozpowszechniały się w Cesarstwie Rzymskim. Nawet podziały niebios na siedem sfer, liczba siedmiu archaniołów w ezoterycznym chrześcijaństwie i kabale czy siedem inicjacji wtajemniczających w kolejne poziomy Szkół Ezoterycznych pokazują ślady wiedzy o siedmiu promieniach. Każdy z Promieni Świadomości wchłaniany jest przez system energetyczny człowieka oraz szczególnie przez jeden z ośrodków rozwoju świadomości czyli przez jedną z ćakr. 

Ścieżka Uczniostwa Siedmiu Lotosów

O Podążaniu Ścieżką Uczniostwa Siedmiu Lotosów

Czakramy, Czakry, a właściwie, bardziej poprawnie mówiąc: Ćakramy czy Ćakry, to temat wielkiego zainteresowania wśród wszystkich ludzi, którzy wznoszą się w swej subtelności w wyższy, niematerialny wymiar postrzegania rzeczywistości, w subtelne sfery duchowe, mistyczne. Nie ma zaawansowanych poziomów samorozwoju bez pracy z Ćakramami, bez pracy z 4-rema, 7-miomia, 9-cioma lub 12-toma podstawowymi Ośrodkami Świadomości w ludzkim, subtelnym ciele. Ćakramy przynależą do subtelnej rzeczywistości, w której co bardziej światli ludzie doświadczają śnienia, wizji, eksterioryzacji czy doświadczeń związanych ze śmiercią kliniczną. Powłoka zwana eteryczną, witalną czy lingamiczną jako swe główne organy posiada właśnie ćakramy, a szczególnie Siedem z nich, począwszy od dołu tułowia, aż po szczyt głowy i obszar ponad głową, położone w środkowej linii wyprostowanego tułowia stanowią najważniejsze organy Psyche, Duszy czy Jaźni każdej ludzkiej, a także zwierzęcej istoty, która oddycha i porusza się. 

Siedem Czakr - Płatki - Etapy Ewolucji Świadomości

Ośrodki Energii, Ćakramy, rozwijają się prawidłowo i naturalnie, kiedy człowiek trzyma się prosto, kiedy tułów jest wyprostowany, a szyja i głowa mocno osadzone w jednej linii przedłużającej tułów. Podbródek lekko przyciągnięty do szyi, wzrok przed siebie do przodu skierowany, ramiona luźno obciągnięte w dół i do tyłu, tak, że pierś, serce idzie do przodu wyprostowując sylwetkę. Prawidłowa pozycja podczas medytacji, śpiewów, inwokacji, modlitw (mantramów), skupienia czy koncentracji jest bardzo ważna, gdyż osoby garbiące się, skulone, o złamanej czy krzywej sylwetce, same sobie powodują zaburzenia w pracy Ćakramów, co przyczynia się do słabości psychiki, słabości woli, chaosu myśli i chorób fizycznych. Trzymaj się prosto, luźno i swobodnie, ale prosta sylwetka jest najważniejsza i większość ludzi musi ją najpierw dobrze wyćwiczyć!

Siedem Ćakramów osadzonych w jednej pionowej linii, wzdłuż centralnego kanału energii, osi ciała znanej jako Suszumńa jest odbiciem Góry Meru (Sumeru), będącej niczym piramida o Siedmiu Stopniach Wtajemniczenia. Duchowa Ścieżka w swej istocie zawsze zawiera wiedzę o Siedmiu Stopniach Drogi i proces Uczniostwa, wzrostu duchowego odnosi się dokładnie do rozwoju właściwości kolejnych Ośrodków Energii, przyrównywanych symbolicznie do Kwiatów Lotosu, Padmas, o określonej liczbie płatków, cech i właściwości. Tak jak Kwiat wymaga pielęgnacji, podlewania i dbania o warunki, w których może się prawidłowo rozwijać, tak każdy Lotos, Kwiat Duszy wymaga dbałości, podlewania go pięknymi myślami, ćwiczeniami, dźwiękami czy medytacjami. Pełny rozwój każdego kwiatu dopełnia się w odpowiednich cyklach, które trwają wiele lat i jest to po prostu cykl rozwojowy, cykl wzrostu, który musi się dopełnić, aż kwiat rozwinie się i zacznie wydawać pewne ściśle określone Owoce, znane jako Ćakra-Siddhi, Moce Kwiatów Lotosu. Doświadczenia Mistrzów Mądrości jasno pokazują, że Ścieżka Uczniostwa, Ścieżka Rozwoju Ucznia ma ściśle określone etapy, a okres wzrostu, rozwoju, dojrzewania i owocowania każdego Kwiatu, wymaga odpowiedniego Terminowania, nieustannego ćwiczenia się i doskonalenia pod okiem Mistrza, który jest doświadczonym Nauczycielem i Przewodnikiem (Guru).