Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wyzwolenie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wyzwolenie. Pokaż wszystkie posty

sobota, 16 czerwca 2018

Złoty Brzask - Ruch Złotego Wieku

RUCH ZŁOTEGO WIEKU

Początek nowego wieku, dwudziestego pierwszego stulecia kultury europejskiej stawia przed ludzkością całkiem nowe cele, zadania i wymagania, do których wszyscy dojrzewamy. Ruch Złotego Wieku w każdym kraju świata przyciąga ludzi postępowych, twórczych i inteligentnych, których jednoczy idea pokoju, prawdy, miłości i sprawiedliwości, idea ustanowienia nowego, lepszego ładu i porządku w otaczającym świecie. Ludzie dobrej woli, prawi, uczciwi i postępowi coraz chętniej jednoczą się i bratają poszukując nowej wizji lepszego jutra w każdej dziedzinie społecznej. Wzrasta poczucie braterstwa i pilnie rośnie potrzeba znajdowania nowych przyjaciół na całym świecie, który dzięki nowoczesnej, wodnikowej komunikacji stał się globalną wioską, małą zieloną planetą ludzi. Jednoczą się ludzie postępu, miłości i prawdy w ruchy i stowarzyszenia dbające o zdrowie jednostki jak i o zdrowy, czysty przemysł i zieloną technologię przyjazną życiu przyrody. 





Wzrost urbanizacji i życie w dużych miastach powoduje wzrastającą potrzebę powrotu do natury i przyrody oraz odkrywania głębokich praw wewnętrznego życia. Stowarzyszanie w braterskich formach współpracy i współdziałania staje się normą splatającą ludzi twórczo pracujących dla pokoju we wszystkich krajach świata. 

Wiek XX i XXI to okres przejściowy, okres gwałtownych przemian społecznych, kulturowych i technologicznych, wprowadzających ludzkość w nową erę pokoju zwaną powszechnie na świecie epoką wodnika, a to w nawiązaniu do starego europejskiego kalendarza wielkich astronomicznych cykli opartych na roku i miesiącach cyklu platońskiego trwającego bagatela 25 tysięcy lat! RZW niesie ludziom pomoc w dynamicznie zmieniającym się świecie, pomoc w duchowych i psychicznych kryzysach, w odnajdywaniu nowych celów i sensu życia. 

czwartek, 16 czerwca 2016

Przebudzenie - Oświecenie - Illuminatio

Przebudzenie, oświecenie, Illuminatio - Światlo Wewnętrzne


Oświecenie jest takim przekształceniem ciała i umysłu, w którym psychika jest doskonale zsynchronizowana z transcendentną Rzeczywistością (Sat). Jest to zjawisko tożsame z urzeczywistnieniem Jaźni, przebudzeniem Duszy, zjednoczeniem z Atmanem (Atmą). 



Oświecenie czy Iluminacja to w bardziej terminach wschodnich (joga, buddyzm) Atma-Dźńana, Bodha oraz Moksza, przebudzenie, oświecenie i wyzwolenie z kołowrotu wcieleń, zbawienie. 

Bodha lub Bodhana to dosłownie przebudzenie się, oświecenie, olśnienie, iluminacja. Zwykle także synonim wyzwolenia i zbawienia, moksza oraz kaiwalja. Bodhi Swaha to przebudzenie i oświecenie Jaźni, płomienność Jaźni. 

Atma-dźńana (ang. Atma-jnana) to wiedza duszy, wiedza jaźni, ekstatyczne urzeczywistnienie samopoznania duchowego, zgłębienie i zrozumienie duszy-jaźni poprzez zjednoczenie z Atmanem, osiągnięcie stanu połączenia z transcendentną Rzeczywistością, z najwyższą istotą. 


Terminem 'Oświecenie' lub 'Przebudzenie' tłumaczy się na język polski sanskrycki termin bodhi oraz bodha, bodhana, a także jego japoński odpowiednik dobrze znany w buddyzmie zen czyli satori lub kensho. Chodzi o to, że człowiek wskutek nauki dobrej wiedzy i duchowych praktyk oraz duchowej służby dla dobra powszechnego i uczynienia świata lepszym pojmuje w końcu cały wszechświat oraz ogrom przestrzeni, która jest inteligentna i wypełniona nieskończonym Światłem, światłem duchowym czy wewnętrznym. Rozumie prawdziwą istotę wszystkich rzeczy i stworzeń. 

poniedziałek, 18 sierpnia 2014

Rozwój Duchowy i Ścieżka Próbna

Rozwój Duchowy - Ezoteryczna Ścieżka Próbna 


Ścieżka Próbna poprzedza Ścieżkę Wtajemniczenia, Ścieżkę Świętości i jest przygotowaniem do Wtajemniczenia. Oznacza ona takie okresy w życiu człowieka, w których decyduje się on coraz mocniej stanąć po stronie sił prowadzących do ewolucji i pracować nad kształceniem swego charakteru. Kandydat na ucznia duchowego bierze się w garść, rozwija właściwości, których brak odczuwa, i gorliwie usiłuje opanować osobowość. Z własnej i nieprzymuszonej woli rozwija ciało przyczynowe (sutrama-manas), uzupełnia jego braki i usiłuje zeń uczynić właściwe naczynie dla pierwiastka duchowego, dla boskiej duszy, dla atmana. Podczas pierwszej inicjacji planetarnej zwanej pierwszym wtajemniczeniem duchowym boskie dziecię rozpoczyna swoją pielgrzymkę boską drogą ku pełni świętości. Pierwsze wtajemniczenie jest początkiem podążania po niebiańskiej Bożej Drodze. Ścieżka Próbna to okres przygotowania przed podjęciem inicjacji i ścieżki wtajemniczenia duchowego. Na ścieżce próbnej, przygotowawczej pewna budowla sprawiedliwego życia, właściwego myślenia i postępowania musi zostać wzniesiona, aby kandydująca do ścieżki wtajemniczenia osoba mogła podjąć proces pierwszego wtajemniczenia duchowego, które w swej istocie jest bardzo silną siedmioczęściową transformacją. 

Duchowe wtajemniczenie jako spływ boskiego światła
Nieśmiertelnym przeznaczeniem budzących się ku wtajemniczeniu dusz ludzkich jest osiągnięcie świadomości Wyższej Jaźni, świadomości Duszy, Atmana, a następnie świadomości Ducha Bożego, Brahmana (Elohim, Allah). Na ścieżce próbnej, przygotowawczej, człowiek uczy się przede wszystkim poznawania siebie i swoich wzorców funkcjonowania, stwierdzania swoich słabostek oraz ich naprawiania, eliminowania. Uczy się on także pracować w roli niewidzialnego pomocnika i przez kilka żywotów wdrażany jest do tego rodzaju pracy służenia innym bezinteresownie. Później, gdy kandydat/ka do ścieżki wtajemniczenia poczyni postępy, odpowiednio udoskonali i uszlachetni swój charakter, rozświetli osobowość boskim światłem, można taką osobę powołać do odpowiedniej duchowej pracy. Uczy się osobę kandydującą podstaw Mądrości Bożej, które musi ugruntować i umocnić, utrwalić, a także wprowadza się na końcowe stopnie Kolegium Duchowej Nauki Bożej czyli Wiedzy Ezoterycznej, Mistyki. Uczeń jest już wtedy osobiście znany któremuś z wielkich mistrzów duchowych Hierarchii Światłości i pozostaje pod opieką starszych uczniów tego Mistrza Mądrości w celu określonego nauczania. Jeśli kandydat/ka czyni odpowiednie postępy pozostaje pod kierownictwem ucznia wtajemniczonego zgodnie z zasadą starszeństwa rangi mądrości i mocy duchowej. 

Bardziej rozwinięte jaźnie i te, które skłaniają się ku życiu duchowemu, a nie wstąpiły jeszcze na ścieżkę próbną, słuchają nauk uczniów ze ścieżki próbnej, a czasem tworzy się dla nich wielkie grupy, które ku ich pożytkowi prowadzą wtajemniczeni pierwszego i rzadziej drugiego stopnia wedle jednego z siedmiu promieni skupienia świadomości o jakich naucza ezoteryczna wiedza tajemna. Praca tych grup jest raczej bardzo początkująca i podstawowa, jakkolwiek ze światowego punktu widzenia jest odrobinkę okultystyczna czy ezoteryczna. Pod nadzorem instruktorów jaźnie te uczą się jak być pomocnikami przy czym tych ostatnich wybiera się zwykle z pośród najbardziej rozwiniętych duchowo, rozświetlonych boskim światłem. Bardziej zaawansowani i ci, którzy znajdują się już na ścieżce próbnej i zbliżają się do wrót planetarnej inicjacji, zatrudnieni są w tym, co można by nazwać pracą wyspecjalizowaną, i tworzą grupę pomocników, asystentów dla członków Duchowej Hierarchii Mistrzów Mądrości. 

środa, 14 maja 2014

Fioletowy Płomień - Mistyka Transmutacji

Fioletowy Płomień Boskości 


Barwa fioletowa (fiolet) – to światło o długości od 380 do 450 nm. Fioletowy kolor od zawsze kojarzył się z boską władzą, uduchowieniem i szlachetnością. Podobna do fioletu purpura była bardzo cennym barwnikiem naturalnym, uzyskiwanym z niektórych gatunków małży, używano jej w starożytności, a później w średniowieczu, do farbowania płaszczy osób piastujących wysokie stanowiska. W religii chrześcijańskiej purpura symbolizuje męczeństwo, w imperialnej Anglii była jedynym kolorem, którym w czasie żałoby można było dopełnić odcienie szarego i czarnego, przez co aż do początku XIX wieku był uważany za kolor ponury. W latach 60-tych XX wieku fiolet stał się kolorem buntu i przemian, uznawano go za niekonwencjonalny i prowokujący, zaś odcienie fioletu stały się symbolem młodości i poszukiwania wolności. W Tajlandii fiolet jest kolorem żałoby dla wdów, kolorem oczyszczenia po zmarłym mężu. Ametyst, kamień trzeźwości, jest minerałem o barwie fioletowej bardzo przydatnym do robienia tematycznych amuletów. 
Punkt Światła i Fioletowy Blask
Fioletowy Płomień to jeden z siedmiu Boskich Promieni Ewolucji Dusz przenikających przez otaczający naszą planetę mrok. Świat ziemski, w którym obecnie żyjemy jest bardzo skutecznie oddzielony od swobodnego przepływu tych promieni. Siła ich przenikania zależy w tym układzie przede wszystkim od tego, jak wiele z ich oświecającej mocy zostanie przyciągnięte i przetransformowane przez istoty ten świat zamieszkujące, czyli przez ludzi tu obecnych. Fioletowy Płomień to wibracja po części niezwykła i w naszej rzeczywistości rzadka jak Płomień Diamentowy. Jest również czysta i mocna jak diament oraz jasna jak jego blask. Fioletowy Promień to ultraszybka siła sprawcza uwalniająca od negatywnego karmana, która wnika w strukturę rzeczywistości zmieniając ją u podstaw, na poziomie przyczynowym i atomowym. Jest to moc duchowego światła, moc światła duszy, nie znająca barier ani przeszkód karmicznych, moc ostateczna znosząca wiele ludzkich indywidualnych ograniczeń, splątań, uwarunkowań. 

Pracujemy z Fioletowym Płomieniem dla oczyszczania od negatywności karmicznych, oczyszczania astralnych demonicznych podpięć pod ciała duchowe, system energetyczny nadis i czakry pacjentów w uzdrawianiu. Gdy zaczynamy pracę z Fioletowym Płomieniem, zwracajmy uwagę na efekt który nazywa się psychicznym wyjałowieniem. Fioletowy Płomień działa oczyszczająco na zanieczyszczone ciała duchowe jak psychiczny Ludwik czy Domestos. Jeśli boli za bardzo, przerywamy cykl oczyszczania lub uzupełniamy kurację naprzemiennie wielkimi strumieniami energii duchowej życzliwości, sympatii i przyjaźni, Maitri. Ważne jest aby praktykować w grupie o wzajemnie przyjacielskim i życzliwym nastawieniu. Fioletowy Płomień rozważa się często jako alternatywny dla oczyszczającego Purpurowego Płomienia. Odczuwamy fioletowy jako płomień Boskiego Ognia, Agni, o znacznie większej energii przenikającej wszystkie zakamarki ciał duchowych uzdrawianej istoty. Płomień Purpurowy ma łagodniejsze działanie, jakby ślizga się po wierzchu uzdrawianej osoby. Z tego powodu na początek kuracji oczyszczającej często wybieramy Płomień Purpurowy albo Płomień Różowy, a dopiero do doczyszczania używamy Płomień Fioletowy. 

niedziela, 18 sierpnia 2013

Braterstwo duchowe i bratnie dusze

Braterstwo i duchowa konfraternia 

Braterstwo, fraternia to doświadczanie silnej pozytywnej więzi emocjonalnej i mentalnej z drugim człowiekiem – przyjaźń, wzajemna pomoc. Słownikowo braterstwo to pokrewieństwo między synami jednych rodziców czyli braterstwo rodzonych braci; braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie; braterstwo to także rodzony brat ze swoją żoną. Od braterstwa pochodzą dwa przymiotniki: braterski i bratni, o czym wiemy używając zwrotów takich jak "bratnia dusza", braterska organizacja". W świecie profańskim, braterstwo to silny związek oparty najczęściej na wartościach duchowych i przynależności do gatunku lub grupy (etnicznej, idei lub interesów), na więzi uczuciowej pomiędzy ich członkami i określonymi obowiązkami względem tych członków.

Braterstwo to więź osobowa oparta na wspólnych korzeniach i na wspólnym losie. Braterstwo z jednej strony należy odróżnić od solidarności, która bardziej zewnętrznie zespala ludzi dla wspólnych celów, a z drugiej, od takich więzi, jak przyjaźń lub miłość małżeńska, które tworzą się na podstawie wolnego wyboru oraz skłonności. Przyjaźń jest najmocniej związana z braterskim ideałem. Braterstwo kształtuje się na różnych płaszczyznach: wspólne biologiczne pochodzenie, przynależność do różnych wspólnot, wspólna ojczyzna, wspólny trening ciała i ducha, wreszcie cała ludzkość jako taka. Inaczej mówiąc, braterstwo może występować tak w mikroskali jak i w makroskali.

Wielkie Białe Braterstwo Światłości

Braterstwo to hasło służące zespoleniu ludzi braterstwo pojawiło się na sztandarach Wielkiej Rewolucji Francuskiej i od tamtej pory stało się zasadą społecznego i politycznego działania przyczyniając się do stopniowego otwierania narodów dla siebie wzajemnie. Braterstwo przyczyniło się do zjednoczenia narodów i państw, chociaż ciągle jest to niedostateczne ze względu na powierzchowne jego rozumienie i niedocenianie zawartych w nim treści dużo głębszych niż solidarność. Ludzkie braterstwo i przyjaźń pomiędzy narodami oraz solidarność pozostają w ścisłym związku. Niedostrzeganie związku pomiędzy braterstwem i przyjaźnią oraz solidarnością sprawia, że tracą na znaczeniu także inne hasła głoszone przez Wielką Rewolucję Francuską, mianowicie wolność i równość.  Ideologie takie jak chrześcijaństwo, faszyzm, kapitalizm czy neoliberalizm dzielą ludzi, idea braterstwa jednoczy wszystkich ludzi.

Zaawansowana nauka społeczna traktuje braterstwo jako zasadę społeczną, istotną dla współżycia i współdziałania ludzi. Zasada ta stanowi fundament, na którym należy budować jedność ludzkości, przyjaźń narodów i świata, a ponadto stanowi nośną ideę dla zbudowania społeczności ludzkości i pokoju światowego. Klasyczna definicja mówi, że to bracia i siostry pochodzący od jednego ojca i matki, których łączą więzy krwi stanowią braterstwo. Różne słowniki i encyklopedie z kolei mówią o braterstwie jako przyjaźni, głębszym koleżeństwie, solidarności itd. Ruchy i organizacje społeczne zwykle kojarzą braterstwo z duchowym doskonaleniem ludzkości. Braterstwo jest pewnym szczególnym rodzajem relacji między ludźmi wolnymi, równymi i przyjaznymi sobie.