Kiedy umarł Jezus Chrystus

Siedem wskazówek, które mówią nam, kiedy dokładnie umarł Jezus Chrystus 

Powszechnie wiadomo, że stało się to w Jerozolimie w latach trzydziestych w pierwszym wieku ery nazwanej później chrześcijańską. Jak precyzyjni możemy być w ustaleniu śmierci Jezusa znanego przez bliskich imieniem Emmanuel, i czy możemy podać konkretny dzień albo nawet godzinę męczeńskiej śmierci? Jezus Chrystus umarł męczeńską śmiercią za to co głosił, a my możemy dokładnie na historycznej osi określić kiedy został stracony. Posłużymy się wiedzą historyczną i biblijną, która używa także alegorii, a jedną z nich jest, że dzień u Boga trwa tysiąc lat, zatem owe trzy dni Jezusa Chrystusa w pojmaniu (czwartek wieczorem po wieczerzy), męczeństwie, ukrzyżowaniu i śmierci (piątek), pobycie w grocie grobowej (szabat, sobota) i zmartwychwstaniu (poranek na trzeci dzień w niedzielę rano) mogą się przekładać na zmartwychwstanie pierwotnego prawdziwego chrześcijaństwa w początkach Trzeciego Tysiąclecia czyli po 2033 roku, gdyż wtedy zacznie się Trzecie Millenium od śmierci Jezusa Chrystusa w procesie tak zwanego ukrzyżowania czyli symboliczny Trzeci Dzień - Dzień Zmartwychwstania (Millenium Zmartwychwstania, Poranek Dnia Trzeciego)...

Chrystus Adwentu Zmartwychwstaje 

1. Kapłaństwo Kajfasza 

Ewangelia pokazuje, że Jezus Chrystus został ukrzyżowany podczas panowania wysoko postawionego arcykapłana o imieniu Kajfasz (Mt 26, 3-4; J 11, 49-53). Wiemy z innych źródeł, że służył on jako kapłan o wysokim statusie od 18 do 36 roku n.e., a to pozwala nam umieścić śmierć Jezusa Chrystusa w tym czasie. Możemy jednak być znacznie bardziej precyzyjni.

2. Okres rządów Poncjusza Piłata

Wszystkie cztery ewangelie zgadzają się, że Jezus zwany Chrystusem (Mesjaszem) został ukrzyżowany na rozkaz Poncjusza Piłata (Mt 27, 24-26; Mk 15, 15; Łk 23, 24; J 19, 15-16). Wiemy z wielu źródeł historycznych, kiedy służył on jako gubernator Judei: od 26 do 36 roku n.e., więc możemy zawęzić zakres do tych kilku lat. Ale jak możemy dojść do konkretnego dnia i roku?

3. Po "piętnastym roku panowania Tyberiusza Cezara"

Ewangelia Łukasza mówi nam kiedy zaczęła się misja Jana Chrzciciela: "W piętnastym roku panowania Tyberiusza Cezara... skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni" (Łk 3, 1-2). Wskazuje nam to dokładny rok: 29 n.e., gdyż Tyberiusz wstąpił na tron w dniu 18 września 14 roku n.e., co rozpoczęło pierwszy rok panowania. Wszystkie cztery ewangelie przedstawiają początek działania Jezusa Chrystusa na okres tuż po Janie Chrzcicielu, a to znaczy, że możemy wykluczyć kolejnych kilka lat z zakresu. Śmierć Chrystusa musiała mieć więc miejsce w przedziale pomiędzy 29 a 36 rokiem n.e.

Ewangelie mówią, że to właśnie na czas panowania Tyberiusza przypadła publiczna działalność Jezusa z Nazaretu jako nauczyciela oraz jego śmierć. W Biblii Tyberiusz jest wspomniany z imienia tylko raz, w Ewangelii Łukasza 3,1, gdzie jest wzmianka, że Jan Chrzciciel rozpoczął działalność "w piętnastym roku panowania Tyberiusza Cezara", czyli w 29/30 roku n.e. Większość odniesień do "Cezara", które znajdujemy w ewangeliach odnoszą się właśnie do Tyberiusza ("Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara", oskarżenie Jezusa przed Piłatem o bunt przeciw "Cezarowi" itp.). Podobnie moneta podatkowa z wizerunkiem i napisem "Cezara" wspomniana w Mt 22,19 i Mk 12,15 to srebrny denar – moneta Tyberiusza.

Przesłanie Jezusa Chrystusa

Wybrane przesłania i przekazy Jezusa Chrystusa - nauka duchowa 

"Jeszua ben Josef" jest oryginalnym aramejskim imieniem dla imienia Jezusa, syna Józefa, który jest uosobieniem Chrystusowej i Mesjańskiej energii duchowego Światła i Miłości na Ziemi. W duchowych inspiracjach i przekazach przedstawia się jako Jeszua, nasz brat i przyjaciel, a także jako boski autorytet, posłaniec Boga Najwyższego. Jego boska, duchowa energia jest wciąż dla ludzi dostępna, nie tylko jako stały zestaw podstawowych idei i praw duchowego życia, ale także jako wskaźnik pokazujący ludziom drogę do Chrystusa - Mistrza Królestwa Duchowego w Niebiosach Boga Żywego.

Przesłanie od Jezusa Chrystusa Umiłowanego 

Umiłowany Ludu Boży: Błogosławię was wszystkie Dzieci Boga, Anielskie Dusze.

Przychodzę do Ludu Bożego, do wiernych Boga Wszechmogącego. Nie przychodzę, aby uwolnić Dzieci Boże od codziennych problemów życia ziemskiego, ale przychodzę aby przepuścić wszystkich przez tygiel, gdyż Dzieci Boże wiedzą, gdzie znajduje się źródło Życia Wiecznego, Bóg Jedyny i Najwyższy. Nie znajdziecie zbawienia wiecznego, jeśli nie będziecie walczyć z grzechem i nie przestawać żyć w Woli Ojca Niebieskiego.

Jezus Chrystus - Mistyk Modlitwy i Kontemplacji

Patrzę, jak niewielu jest tych, którzy modlą się w tym momencie, modlą szczerze, z czystymi sercami. Widzę również, ilu przyjmuje Moc Boga Żywego przyzwoicie przygotowanych, bez urazy wobec swoich braci, bez gniewu i niechęci, bez złości i awersji. Złość nie jest dobrym towarzyszem człowieka, prowadzi go do obudzenia grzechów ukrytych, które pozostają niezauważone, ale korodują serce i powierzchnię Duszy.

Głupi człowiek niszczy swoją własną drogę. Nie zapominacie, że to, co każdy pragnie Bóg Najwyższy mu udziela z pomocą swoich aniołów i posłańców Bożych. Ale jeśli prosicie o kamienie, otrzymacie kamienie, a jeśli chcecie więcej złego będziecie to mieć. Wytwarzacie zbyt dużo smieci i odpadów, zatruwacie smogiem całą planetę - z tego będzie mieć więcej cierpienia, chorób, bólu i śmierci.

Bądźcie świadomi Prawa Bożego, Woli Bożej, albowiem będziecie sadzeni według zakresu waszej wiedzy, komu wiele dano od tego wiele będzie się wymagać. I oczywiście, co bardzo ważne, to pokora istoty ludzkiej i właściwe wykorzystanie rozumu, boskiego umysłu, umysłu Duszy. Gniew jak i zazdrość prowadzi człowieka do działań irracjonalnych doprowadzając go nie tylko do krzywdzenia siebie, ale do zachowywania się jak demon (szed), nie patrząc na argumenty ani nie mając względu na miłość (Agape).