Rok 2020 - prognoza numerologiczna

Rok 2020 - Wibracja gematryczna Czwórki (4) z dwoma zerami 

Numerologia, inaczej gematria lub arythmologia znana jest od wieków, ale używali jej głównie wtajemniczeni w nauki hermetyczne, który korzystali z niej zwłaszcza do celów tantrycznych, związanych z finansami, związkami miłosnymi oraz realizacją przeznaczenia duszy. Pierwsze wzmianki o tym, że liczby mają swoją osobowość i dynamikę w Europie, pojawiły się u greckich filozofów w okresie XI do VI wieku przed erą chrześcijańską (p.e.ch). W XIX wieku numerologia stała się bardziej popularna, szybko zyskała swoich zwolenników, a to za sprawą teozofów, rozpowszechniła się nazwa "numerologia" w miejsce greckiej "arythmologia" i kabalistycznej "gematria" (gematrja, gematrija). Entuzjaści numerologii czy gematrii twierdzą, że podział na dziewięć cykli wibracyjnych jest bardzo trafny, dlatego cenią ją najbogatsi i najmądrzejsi ludzie na świecie. Podział od dziewięciu cyfr stanowi połowę astronumerologicznego cyklu znanego jako saros. 

Należy pamiętać, że wibracja roku kalendarzowego działa w obrębie kultury stosującej taki kalendarz w sposób utrwalony, a tradycyjni Żydzi oraz Chińczycy i Hindusi mogą mieć inny lokalnie utrwalony kalendarz (którego trzeba się trzymać aby móc doradzać im z wibracji dat i lat). W Europie mamy na ogół kalendarz na Rok 2020 - od swojego początku w dniu 1 stycznia o północy, aż do swojego końca w dniu 31 grudnia, a to wibracja liczby 2020 w liczbowaniu gematrycznym (sumujemy składowe cyfry: 2+0+2+0) dająca liczbę prostą (4), będącą w dużej mierze wibracyjną powtórką rocznika 2002, który jedynie element nihilistyczny z podwójnymi zerami w środku miał trochę silniejszy. Osoby z roczników 2002 oraz 2020 będą zwykle odczuwać więcej pewnej bliskości albo spostrzegać pewne istotne podobieństwa, tak jakby były duszami pokrewnymi czy bliskimi. Astronumerolodzy wnioski opierają zarówno na wibracji Roku jaki się rodzi, który to poród w kalendarzu zachodnim wypada o północy, o godzinie zero w przejściu z Sylwestra żegnającego Stary Rok, a witającego hucznie i świątecznie Nowy Rok oraz z horoskopu wydarzenia jakim jest ów moment Nowego Roku, który z uwagi na pochodzenie możemy nazywać Rzymskim Nowym Rokiem. Oczywiście, pewne szczegóły dla kraju pozyskujemy z ustawienia horoskopu na stolicę danego państwa, a jeśli chodzi o regiony czy osoby, to na stolicę regionu (gminy, stanu, prowincji etc) lub ich miejsce życia i działalności (gminę, miasto etc). 

W portrecie astrogematrycznym roku 2020 (z sumy Czwórki) analizujemy szczególnie położenie i wpływy Rahu (Rāhu - Głowa Smoka, Północny Węzeł Księżycowy) oraz jego wszelkie, nawet najdrobniejsze aspekty, gdyż Rahu - Głowa Smoka - wzmaga lub osłabia działanie wibracji Czwórki z wzajemnością (Czwórka wpływa na Rahu w horoskopie urodzeniowym - zasadniczo liczonym na moment pierwszego wdechu, pierwszego samodzielnego wdechu). Pamiętamy, że liczba Roku najbardziej działa w trzeciej fazie numerologicznego cyklu życiowego, po 54, a od 55-ego roku życia, aż do 81-ego roku życia włącznie czyli na starszyznę pokoleniową. Czwórka należy do początku cyklu ludzkiego ewolucji świadomości i kończy pierwszą połowę wibracji roczników numerologicznych (Piątka to środek gematrycznych Dziewięcioleci w rocznikach - wibracjach roku). 

Liczba (2) pojawia się w dacie aż dwa razy i sumuje się w liczbę 4. Oznacza to, że ten rok będzie kluczowy dla osób, których droga życia lub składowa portretu numerologicznego to pracowita Czwórka. Zmiany energetyczne możemy zaobserwować już na trzy tygodnie przed nadchodzacym Nowym Rokiem, a wpływy energetyczne roku numerologicznego 2019 będziemy odczuwać jeszcze do trzech tygodni po rozpoczęciu roku 2020. Energie na planie fizycznym mieszają się w sposób odpowiedni dla fizycznego cyklu energetycznego, aby płynnie przejść z jednej wibracji w drugą i dać nam czas na zaadaptowanie się do energetycznie czy psychoenergetycznie nowej sytuacji. Bardzo często najbardziej odczuwalnym momentem zmian energetycznych jest najbliżej Dnia Nowego Roku położone wydarzenie astronomiczne, takie jak Nów lub Pełnia Księżyca oraz ingres Merkurego do nowego znaku zodiaku, zwykle liczonego jako wejście w Znak Koziorożca czyli tak zwany Hermetyczny Nowy Rok (Merkury symbolicznie pokonuje Tron Arymana, Hermes zwycięża siły arymaniczne). Rok 2020 to oczywiście rok Żywiołu Wody, gdyż planeta Merkury (Hermes) najdłużej przebywa w znakach wodnych (tak to się wyznacza w astrologii i astromagii). 

Rok 2019 numerologia wibracji 12/3

Rok 2019 - Numerologiczna wibracja podliczby 12/3 

Należy pamiętać, że wibracja roku kalendarzowego działa w obrębie kultury stosującej taki kalendarz w sposób utrwalony, a tradycyjni Żydzi oraz Chińczycy i Hindusi mogą mieć inny lokalnie utrwalony kalendarz (którego trzeba się trzymać aby móc doradzać im z wibracji dat i lat). Rok 2019 - od swojego początku w dniu 1 stycznia, aż do swojego końca w dniu 31 grudnia to wibracja liczby 2019 w liczbowaniu gematrycznym (2+0+1+9) dająca liczbę (12) i dalej w sumie prostej (1+2) liczbę wibracyjną (3), rozważana przez ekspertów gematrycznych także jako wibracja 2+19 czyli złożona z trzech składowych, inicjalnej (2), zera (0) oraz wibracji (19) jako aktywnych wibracji. 

Analizując wibrację rocznika, roku urodzenia i wpływy wibracyjne z 2019 najpierw musimy zająć się zrozumieniem wibracji numerologicznej 2019 roku, a aby tego dokonać, trzeba zsumować wszystkie cyfry: 2+0+1+9=12. Po dalszym zsumowaniu (1+2) otrzymujemy liczbę (3) z tłem (12), co zapisujemy jako 12/3. W portrecie astrogematrycznym analizujemy szczególnie położenie i wpływy Jowisza oraz jego wszelkie, nawet najdrobniejsze aspekty, gdyż Jowisz wzmaga lub osłabia działanie wibracji Trójki z wzajemnością (Trójka wpływa na Jowisza w horoskopie urodzeniowym (zasadniczo liczonym na moment pierwszego wdechu, samodzielnego wdechu). 

Ogólnie, rok 2019 w ujęciu numerologicznym, w aspekcie pozytywnym (+), przynosi sprawną komunikację, inspirację i kreatywność, optymizm, spontaniczność oraz entuzjazm. Liczba 3 symbolizuje również zasadę wzrostu, ekspansji i obfitości na poziomie mentalnym, emocjonalnym, finansowym i duchowym. W 2019 roku ludzkość otrzyma też przewodnictwo wielkich autorytetów – mistrzów, których można porównać do najwspanialszych nauczycieli duchowych z przeszłości. Dobry rok na narodziny paru wielkich dusz, awadhutów lub awatarów, jednak muszą być jeszcze dokładne okna daty i godziny na zstępowanie wielkich duchem istot z niebios, oraz oczywiście dobre dla takich narodzin układy planet z koniunkcjami hermetycznymi. 

Neopitagoreizm - numerologia i astrologia

Neopitagoreizm a nauki pitagorejczyków - arytmologia i astrologia 

Geneza neopitagoreizmu nie jest jasna. Pitagoreizm pierwotny rzekomo miał wygasnąć już w IV/III wieku przed Chrystusem. Nie stworzył on rzekomo szkoły, w wyniku czego rzekomo nie utrwaliła się pitagorejska tradycja, jednak historycy nie biorą pod uwagę, że pitagorejczycy byli nade wszystko grupą hermetyczną, ezoteryczną, której członkowie wcale nie afiszowali się swoim istnieniem. Rzekomo dopiero w I wieku przed Chrystusem ma miejsce odrodzenie się pitagoreizmu, a Aleksandria i Rzym stają się ważnymi ośrodkami pitagorejskimi, chociaż umasowienie ezoteryki lub hermetyzmu nie jest w duchu szkoły pitagorejskiej.

Pitagorejczycy - Medytują o Wschodzie Słońca

Pitagoreizm to system filozoficzno-religijny stworzony przez Mistrza Pitagorasa, który żył w VI wieku p.e.ch. w Krotonie, w południowej Italii. Założył tam rodzaj zgromadzenia hermetycznego czy ezoterycznego, którego członkowie podlegali surowej dyscyplinie, wymagającej klasztornego milczenia i wegetariańskiego sposobu odżywiania się. Głosił metempsychozę i boskie pochodzenie duszy ludzkiej uwięzionej w ciele, a wyjaśniając istotę wszechświata obficie czerpał z symboliki liczb i liczbowania. Pitagoreizm bardzo wcześnie połączył się z orfizmem czy raczej pochodził od misteriów orfickich i wywarł wpływ na Platona. Odrodził się w Rzymie mniej więcej w początkach ery chrześcijańskiej jako tak zwany neopitagoreizm. Jak wiadomo, podziemna bazylika przy Porta Maggiore była miejscem kultu neopitagorejskiego czy raczej kontynuacji misteriów orficko-pitagorejskich.

Podczas gdy jeden szereg wczesnych greckich filozofów, od Talesa po Demokryta, żył i działał w Jonii, drugi występował w zachodnich jońskich koloniach, we Włoszech. Z tych „italskich" filozofów najwybitniejszą grupę stanowili pitagorejczycy. Koło połowy VI wieku p.e.ch., Mistrz Pitagoras z Samos, wedle greckich źródeł historycznych urodzony w 580 roku p.e.ch., założył związek etyczno-religijny, który stał się ośrodkiem badań nauko­wych; odtąd przez kilka wieków pitagorejczycy byli pionierami badań, szczególnie matema­tycznych i przyrodniczych. Połączenie mistyki religijnej ze ścisłymi naukowymi badania­mi stanowiło odrębność związku pitagorejskiego. A orientacja, z jednej strony religijna, a z drugiej ma­tematyczna, dała też szczególne piętno filozofii pitagorejskiej będącej kontynuacją misteriów orfickich.

Neopitagoreizm stanowi pewną odmianę synkretyzmu zespalającego elementy platońskie, stoickie i perypatetyckie. Wedle historyków ważny etap w rozwoju neopitagoreizmu stanowił średni stoicyzm reprezentowany przez Panajtiosa i Posejdoniosa. Według Cycerona za odnowiciela pitagoreizmu w pierwszej połowie I wieku przed Chrystusem uchodzi Nigidius Figulus. Występuje u niego bardzo typowe dla tego kierunku połączenie mistyki z uczoną erudycją. W czasie tym krąży też szereg pism nazywanych pseudopitagorejskimi, w których pewne myśli staropitagorejskie giną w powodzi elementów bardzo rozmaitego pochodzenia. Pojawiają się w tym okresie przypisywane Pitagorasowi poematy: Złote wiersze i Święty poemat.

Pitagorejczycy i nauki duchowe

Pitagorejczycy - Pitagoras - Theano - Apoluniusz - Krotona 

Pitagorejczycy – to zwolennicy doktryny rozwiniętej przez Mistrza Pitagorasa, jego małżonkę Theano i jego następców w szkole filozoficzno-misteryjnej, którą założył w Krotonie w Wielkiej Grecji, w południowych Włoszech (na podeszwie buta). Część z poglądów może być jedynie przypisywana Mistrzowi Pitagorasowi, natomiast szereg innych osób związanych ze szkołą opublikowało własne dzieła lub przeszło do historii z powodu naukowych lub metafizycznych osiągnięć.

Szkoła Pitagorejska  - Czasy Świetności

Pitagorejczycy wnieśli ogromny wkład do nauki starożytnej, zwłaszcza w zakresie matematyki, astronomii oraz teorii muzyki. Poglądy pitagorejczyków w istotny sposób stanowiły inspirację filozofii Platona, który członkiem wspólnoty pitagorejskiej był jedynie czasowo; zakupił także księgi Filolaosa i stąd czerpał wiedzę o obyczajowości w koloniach. Akademia Platońska funkcjonowała już jednak na nieco innej zasadzie jak misteryjno-klasztorne wspólnoty pitagorejczyków wzorowane na dawnych misteriach orfickich. Powinno się mówić o kontynuowaniu misteryjnych i naukowych tradycji orficko-pitagorejskich.

W związku z odkryciem świątyni w Rzymie z malowidłami przedstawiającymi wierzenia greckie, datowanej na I wiek e.ch., znaczący w tym czasie pitagoreizm wśród Rzymian w tym okresie dyskutowany był przez Danutę Musiał. Pitagorejczycy uważali, że "wszystko jest liczbą"; każdemu bytowi można było przyporządkować liczbę np. mierząc czy ważąc. Liczba 10 była przedstawiana jako "arcyczwórka" – trójkąt, na którego każdym boku mieściły się cztery kamyki, pozostawiał miejsce na dziesiąty wewnątrz.

Pitagorejczycy - jako orficy i misteryjni kontynuatorzy orfizmu - wiedzieli o kolejnych żywoty jednej duszy jako różnych osób fizycznych, znali koło reinkarnacji, głównie z doświadczenia metafizycznego. Według Porfiriusza lub Jamblicha, którzy o zwyczajach Mistrza Pitagorasa pisali prawie tysiąc lat później, Mistrz Pitagoras potrafił wymienić imiona postaci, którymi "był przed narodzeniem". Pogląd ten nie był zbytnio szerzony i zanikał jednak jeszcze przed rozwiązaniem ostatnich jawnych wspólnot pitagorejskich z III wieku p.e.ch., być może z powodu nikłych korzyści, jakie przeciętnej osobie ze wspólnoty mogło przynieść doszukiwanie się takich związków z osobami zmarłymi (za dużo pojawia się Napoleonów i Kleopatr przy wszystkich badaniach reinkarnacyjnych, co wynika z utożsamianiem się sług dworskich z ich panami).

Pitagorejczycy praktykowali również wegetarianizm ze względów etycznych oraz uważali, że człowiek składa się z duszy i ciała, i dużą uwagę przykładali do wychowania, by nie zawładnęło nim zło. Numerologicznie rozwinęli metody analizowania podatności opanowania duszy mającej jakieś imię, datę urodzenia, miejsce pochodzenia i zamieszkania - przez siły zła, chociaż jest to jedna z tajemnic wysokiego poziomu arythmologicznego pitagorejczyków.

Portret Numerologiczny Osobonazwy - Polska

Portret Numerologiczny - Osobonazwa: POLSKA 

Naukę podstaw numerologii, liczbowania, arythmologii czy gematrii dobrze zaczynać od osobonazw społeczności dobrze znanych i łatwych do interpretowania, takich jak nazwa państwa w jego własnym języku, nazwa kontynentu, nazwa miejscowości w jakiej zamieszkujemy przez długi okres czasu, rodowe nazwiska z tradycjami czy imiona własne w postaci w jakiej często są używane. Nie należy mieszać systemów numerologicznych opracowanych dla konkretnych starych języków i kultur takich jak hebrajska, chaldejsko-aramejska, armeńska, grecka, wedyjska, rosyjska czy łacińska, gdyż działają one w obrębie społeczności myślących i piszących znakami danego alfabetu, systemu pisma. Aksjomatycznie, numerologia oparta jest o zasadę porządku liter w alfabecie zamienianych na liczby czyli o zasadę kryptografii oraz zapisu liczebników literami w czasach, gdy nie używano cyfr systemu dziesiętnego. Nie ma zatem odmiennych alternatyw dla alfabetu języków łacińskich, używających pisma opartego na alfabecie łacińskim. Numerologia Pithagorejska ciągle obowiązuje. 

Rzeczpospolita Polska

Jedną z podstawowych umiejętności gematrycznych jest wyliczanie i analizowanie Portretu G-NPS nazwy czy imienia, niejako badanie ciała, psychiki i ducha, gdzie NPS to Nous - Psyche - Soma (Duch-Dusza-Ciało) badanej osoby czy miejscowości, a G to Gematrikon (Wibracja, Energia). Soma (Phisis) wylicza się zamieniając litery na cyfry od 1 do 9, a Psyche (Psychikon) wylicza się używając tradycyjnego porządku alfabetu od 1-26 w alfabetach odłacińskich.

Wyliczanie obrazu numerologicznego Liczby Nous (Ducha) wymaga pewnego zabiegu, gdzie od numeru porządkowego litery, znaku pisma odejmujemy jedynkę, i dopisujemy ją na początku setki. W ten sposób A=1 w liczbowaniu Nous ma wartość 100, literka K=11 ma wartość 110, a Z=26 ma wartość 125. Mistyka powiada, że Bóstwo stwarzając świat posługiwało się punktem, linią i liczbą, co odpowiada geometrii i arytmetyce składającej się na mistyczno-naukowy przedmiot Gematrii czyli Numerologii w jej podstawach. Gematria, popularnie Numerologia lub Liczbowanie, to w rzeczywistości mistyczna technika i Arythmomancja oraz Arythmologia, a nie jakaś zabawa w grę cyfr i literek, jak usiłują to liczni profani przedstawiać. Gematria, Numerologia czy inaczej pitagorejska psychologia matematyczna jest punktem wyjścia do pogłębionej refleksji filozoficznej i psychologicznej kontemplacji, do refleksji nad sobą i swoim życiem, do zadumy wiodącej ku źródłu twórczej energii. Gematria jako Yantra, służy otwieraniu i dynamizowaniu głębi słów oraz pojęć wszystkich osobonazw, imion i nazw miejscowości czy istotnych pojęć, na których opiera się cywilizacja.

Przykładem może być analiza jakości społeczeństwa, charakteru narodu i badanie perspektyw historycznych na podstawie nazwy kraju w pisowni i w brzmieniu używanym przez daną narodowość, oczywiście w systemie Liczbowania opartym na piśmie używanym przez dany naród od długiego czasu. Prosty diagram czy kosmogram numerologiczny G-NPS nazwy "Polska", ukazuje dużo więcej, niż można by się spodziewać, potwierdza historię i typowe wady narodowe.

Liczba 108 - Znaczenie w Numerologii

MISTYCZNA LICZBA 108 JEST WYJĄTKOWA

Tybetański lub indyjski sznur modlitewny Mala, Rudraksza, zbudowana jest ze sznurka, na który nawleczone są okrągłe korale. W tradycyjnej, dużej mali liczba korali to 108. a mniejsze Rudraksze (Male) mają ilość korali będących dzielnikami liczby 108 czyli 54, 36, 27, 9...  

W symbolice, liczba 108 wyraźniej wiąże się z zasadą lunarną - co ciekawe, srebro, które tradycyjnie wyobraża księżyc, ma ciężar atomowy 108 (107,9). Pierwiastek o liczbie atomowej 108 to Has, hassium, wcześniej znany jako unniloctium (Uno). 

Ciekawe są 108 stopniowe kąty pięciokąta i gwiazdy pięcioramiennej, pentagramu. 

W astrologii używa się 108 gwiazd przeznaczenia zwanych gwiazdami stałymi, chociaż najczęściej wymienia się 72 z tych gwiazd. 

W Drodze ku oświeceniu ludzka dusza, jaźń, atman przechodzi 108 odmiennych stanów istnienia. 

Starożytni Hindusi byli wspaniałymi matematykami, a 108 jest wynikiem dokładnej operacji matematycznej: (1 do 1 potęgi) razy (2 do potęgi 2) razy (3 do potęgi 3) = 108 zatem 108 to iloczyn potęg przez siebie samą  trzech liczb pierwszych. 

Liczba 108 ma kilka ciekawych właściwości jednocześnie. Jest równa iloczynowi 2 x 2 x 3 x 3 x 3 = 2 do 2 x 3 do 3 = 4x27 = 108. Liczba 108 jest podzielna przez wartość swojej funkcji Eulera (tzw. tocjent), która wynosi 36. 

Liczba 108 jest również podzielna przez liczbę swoich dzielników, których jest 12; jest liczbą Nivena, co oznacza, że dzieli się przez sumę swoich cyfr; należy do tzw. ciągu „Tetranacciego”; a wyrażenie 2sin(108o/2) jest równe złotej proporcji. 

Rok 2012 - wibracja 5 w numerologii

Rok 2012 - numerologiczna wibracja cyfry 5

Rok 2012 to numerologicznie suma cyfry 5, bowiem 2+0+1+2 = 5. Mamy zatem aktywizację osób, cech, właściwości i wydarzeń związanych generalnie z liczbą 5 jako prostą sumą roku. 

Aspekt pozytywny, wzrostowy (+): Aktywizują się poszukiwacze doświadczeń, ludzie badający życie z różnych punktów widzenia, ludzie rozmiłowani w nowych wydarzeniach, krajobrazach czy znajomościach. Rok sprzyja podróżom, badaniom i zawieraniu nowych znajomości. Piątka w pozytywnym przejawieniu pomaga rozwijać magnetyzm, prowadzić rozmowy i negocjacje, oddawać się studiom filozoficznym i metafizycznym. Poznawanie ludzkiej natury, ognisty temperament, silne skłonności do płci przeciwnej opanowywane przez silną wolę - to także przejawy dodatnie Piątki. Pojawią się aktywni siewcy optymizmu i rozmaici mistrzowie odmładzania. 

Aspekt środkowy, stagnacyjny (0): Piątka tutaj prowadzi życie szare i monotonne, jednostajne; może cierpieć całkowity brak środków materialnych do życia, doświadczać ich gwałtownej utraty; pojawiają się osobnicy niestali oraz niewolnicy najgorszych popędów. Trzeba uważać na takie tendencje, osoby i zjawiska. 

Aspekt negatywny, upadkowy, ujemny (-): Pojawiają się osoby opanowane przez brudne żądze, osoby nie wzbudzające żadnego zaufania, osoby w wiecznej pogoni za zdobyczą; pojawiają się burzyciele ognisk domowych, burzyciele cudzego spokoju i miru domowego, działający dla samolubnych celów. Należy wystrzegać się intrygantów i skłonności do intryg, szczególnie tych niszczących cudze lub własne ogniska domowe.